Ik ben een alleenstaande moeder. Ik heb een zoon van zeven en ik werk in onafhankelijk. Mijn zoon, Alejandro, woont bij

Ik ben een alleenstaande moeder. Ik heb een zoon van zeven en ik werk in onafhankelijk. Mijn zoon, Alejandro, woont bij mij en als ik werk, doet hij dat ook zorgt voor Justa, de oppas, die sindsdien altijd haar tweede moeder is Hij is niet op school, hij brengt het met haar door. Ik hou van de relatie bij zich heeft, verre van enige moederlijke jaloezie. Ik zou zelfs zeggen dat het hem heeft geholpen om je vindingrijkheid te ontwikkelen. Justa werkt bij mij thuis sinds Alejandro twee jaar oud was. en haar karakter is zo draaglijk dat ze een heel goede is geworden mijn vriendin Ik weet niet wat ik met mijn zoon zou doen als ik haar niet had gevonden. Ze is donkerbruin en klein, dun en met een sereen en lachend gezicht. Hij moet ongeveer 26 jaar oud zijn en nog steeds Hij is niet getrouwd. Als je me pusht, zou ik zeggen dat het een bijzondere aantrekkingskracht heeft, wat benadrukt met zijn kleine details en zijn onfeilbare inzet. Onze relatie heeft nooit een formaliteit van "werkgever-werknemer" onderschreven, maar eerder We beschouwen het gewoon als wederzijdse hulp. De zaak die ik wil vertellen heeft mijn kleintje zo het triggeren van het verhaal, waarin ik - zoals je zou kunnen veronderstellen - betrokken raakt een ruzie met Justa. Het was vrijdagmiddag toen Alejandro uit school kwam met een merkwaardige taak: een portret van zijn familie schilderen. Hij bracht een tijdschrift van schilders die hij volgens hem wilde imiteren, maar dan bij ons zo hoofdrolspelers, aangezien we voor iedereen zijn familie waren. In het huis Tijdens de lunch waren het Justa en ik, die overeenkwamen dat we hem zouden lenen Het helpt, maar na de maaltijd. Alejandro was zo rusteloos dat hij dat niet eens deed Hij at alles en wachtte tot wij het werk zouden doen, vooral gezien dat Ik moest het in de middagles presenteren. Toen we klaar waren om samen te werken met Alejandrito, hij Hij toonde het schilderij dat hij met ons als model wilde nabootsen. Het was een schets heel oud waarin slechts twee silhouetten in zwarte schaduw te zien waren, met elkaar verweven diffuus. We accepteerden dat hij degene zou zijn die ons zou leiden. Met onze kunstenaar klaar om te beginnen, zaten we ongeveer vier meter voor hem op de bank schets, waarbij ik als pose een hartelijke knuffel tussen Justa en mij aanneem. -Nee, niet zo!- vertelde hij ons in het begin. En ons nadert Ze legde Justa's hand op mijn nek en draaide mijn hoofd naar haar toe, lichtjes gehurkt, zodat ze naar zijn profiel keek. Ook plaatste hij een Hij stak zijn been over de mijne en keek raadgevend naar zijn tijdschrift. Dat heb ik niet gezegd niets, en merkte haar opgewekte karakter op. Zoals het was, stopte ik observeer het. Ik zag dat ze lachte, aangenaam, en zonder vooruit te kijken voelde ik haar zachte, warme been dat nauwelijks bewoog. Alejandro was al teruggekeerd naar de zijne oorspronkelijke positie. 'Eens kijken, mam, leg je andere hand op haar middel,' zei hij. geïmproviseerde schilder. Ik gehoorzaamde, zonder te stoppen om naar Justa te kijken, en nam haar van haar over heel dunne taille, het gevoel dat ze haar glimlach een beetje en plotseling stopte hij slikte speeksel in. -Justita, je kunt je hoofd een beetje draaien. Bekijk haar van voren 'Aan mijn moeder,' zei Alejandro zonder naar zijn brochure te kijken, waarop zij Ze reageerde laat, bevochtigde haar lippen een beetje en draaide langzaam haar gezicht om. onder ogen zien, nu naar mij kijkend, naast mij. Ze was rood, maar ze gehoorzaamde kalm. ‘Wat een prachtig moment,’ dacht ik. Ik bloosde als ik naar haar kleur keek. We wisten allebei dat er iets vreemds aan de hand was, wat Alejandro duidelijk was hij besefte het niet. Ik heb nooit naar haar gekeken met andere ogen dan die van een goede vriendin, maar nu begon ik een hevige huivering te bespeuren, my benen beefden al onder de hare, die, naakt door haar rok, aan elkaar begonnen te plakken. naar de mijne. Zijn ogen gingen van de ene naar de andere van mij, die naar beneden gingen en Ze stopten in zijn mond, in zijn neus, in zijn haar, om zich weer in de zijne te nestelen leerlingen. - Dichterbij, alstublieft. - vroeg onze nieuwe artiest. Al We voerden alle instructies uit zonder na te denken, alleen met traagheid. heerlijk om te weten dat we gestoord zijn. Deze keer waren wij tweeën die verhuisden samen naar voren, bijna onze neus aanrakend. Ze maakte een gebaar van draaide zich om, maar aangezien ik zeker vastberaden was in mijn bewegingen, deed hij dat niet gestopt. Zelfs met zijn herbeslissing zorgde hij ervoor dat we nog dichter bij elkaar bleven en tegen elkaar aan botsten. bijna. -Mam, als je een been kon verstrengelen met dat van haar heeft met jou... - stelde Alejandro plotseling voor. Ik was daar een beetje bang, vooral bij hem. Het ding is Hij verdiende al een soort waarschuwing, want ook al merkte hij dat hij het niet vermoedde helemaal niets over wat er met mij gebeurde, het maakte me beschaamd om te denken wat er zou kunnen gebeuren met zoveel overtuigingskracht tegen zijn metgezellen te doen. Terwijl ik aan het nadenken was Wat zou ik tegen haar zeggen, ik merkte dat haar been verweven was met het mijne. Ik bleef wezenloos ronddwalen, verdwenen, en zonder te stoppen om naar haar te kijken, was ik het die dat was Deze keer ontsnapte er een keelgeluid. Mijn keel was droog geworden. 'Weet je zeker dat het schilderij zo is?' Ik vroeg het hardop Alejandro, terwijl ik voelde dat mijn adem mijn halfgesloten mond bereikte. Eerlijk. Ze begon snel te knipperen, alsof ze verrast was door mijn plotselinge blik onzekerheid, terwijl hij langzaam zijn gezicht begon af te wenden. Instinctief drukte ik op a zowel haar middel, misschien onbedoeld, maar ja, ik wilde dat het gebeurde en liet haar toe dit keer in een positie parallel aan mijn lichaam, aangezien ik mezelf had aangepast met de plotselinge beweging -Nee, Justita's hand ontbreekt terwijl hij je omhelst, mama, antwoordde hij. de tekenaar, die meer belang leek te hechten aan zijn portret dan aan de modellen. De reactie was een balsem voor het stel, aangezien de de tijdelijke spanning verdween onmiddellijk en we werkten allebei samen om te smeden de nieuwe houding. Justa merkte dat ik een beetje opstond om het makkelijker te maken haar verplaatsing, waarvan ze misbruik maakte om zich meer aan mij vast te klampen, op zo'n manier dat Deze keer botsten niet alleen onze warme benen en dijen tegen elkaar, maar... nu rustten onze heupen, wangen, schouders en borsten op elkaar. I op dat moment keek hij haar onbeschaamd aan, wat ze met een nauwelijks beantwoordde insinuerende glimlach, nog steeds beschaamd. "Dat is prima," vertelde Alejandro ons, "ik schilder ze al goed." Er had een eeuwigheid kunnen verstrijken, een vulkaan van Gevoelens stroomden door mijn hoofd en hart terwijl ik de warme wang voelde van Recht in mijn gezicht, terwijl ik haar middel streelde en zij de mijne, terwijl heel klein bewogen we om de aanraking van onze verharde borsten te voelen, terwijl ze haar lach niet kon bedwingen en daardoor nog meer bloosde, en dat voelde ik dat mijn kruis begon te kloppen van toenemende kracht en wanhoop. Het had lang kunnen duren, ondertussen lieten we ons schilderen zonder te weten wat het was. Ik was het eigenlijk aan het doen. Niets onderbrak ons die middag, en zeker niet de claxon. Alejandro's bus die hem terug naar school bracht met zijn huiswerk klaar, afscheid van ons nemen en bedanken voor de hulp. We draaien nauwelijks om zeg: "doei", en dat de kleine niets vergeet en vraag hem daarbij de vraag terug tijd. En wij bleven daar. 'Het kind is vertrokken,' vertelde Justa me na een paar minuten dat we de bus hoorden rijden. "Dat klopt", zei ik tegen hem, zonder de situatie van mijn zoon te onderbreken had geprobeerd zich bij ons te ontwikkelen. Ze heeft ook niets gedaan om eruit te komen. die steeds heerlijkere beproeving. "Voel je je ongemakkelijk?" vroeg ik, terwijl ik mezelf van zijn been losmaakte. nat van de positie, en bevestig het dan opnieuw aan de mijne, die ook Ze voelden zoet aan. 'Nee, helemaal niet,' zei hij tegen me, terwijl hij profiteerde van mijn beweging laat zijn hand over mijn rug glijden, waardoor ik een kleine huivering krijg, en dan stop op zijn voorhoofd in mijn oksel en kietel bijna onmerkbaar mijn nog een borst. Ik kon het niet langer uithouden en omhelsde haar geheel met een enorme huivering, met een onweerstaanbaar vuur dat mij in zijn greep hield en gretig mijn lichaam verliet verward met haar, die, in plaats van zich te verzetten, waanzinnig naar mijn tieten zocht dezelfde hand, die zichzelf al de hele taak toebedeelde, en ik liet haar het doen, ik hielp haar met mijn toewijding, om plotseling te smelten in de heetste kus die ik ooit heb gehad. geheugen. We gaan van brandende traagheid naar de geëlektrificeerde strijd van twee lichamen die voor het eerst bij elkaar kwamen en elkaar vonden, en het was geluk, het was verlangen uit verlangen, plezier voor plezier dat van ons, twee jonge en mooie vrouwen, ieder op onze eigen manier, maar ontdekkend de onmiskenbare ijver van vrouw die ons belde in de drukte van slechts twee manieren in een korte ruimte en warm, vurig tot het uiterste. En daar waren we, wij tweeën nog steeds in die lange kus. ongeremd, degene die ons de weg naar waanzin gaf en de belofte van wat zou komen. Ze verwarde mijn haar met haar handen en probeerde de knopen van mijn blouse los te maken. Ik omhelsde haar stevig, ik wilde haar voor mezelf, maar ik wist niet hoe. Ik opende mijn mond voor om hem met kusjes te geven wat er met mij gebeurde. En ik ging naar zijn kont en rende er doorheen volledig, om plotseling haar korte rokje omhoog te doen en haar binnen te laten blijven slipje. Haar kleine kontje was heel klein, buitengewoon klein, net twee meloenen. donker, bezweet en glanzend, nog steeds gewikkeld in het ondergoed dat ik nu heb Ik zou naar beneden gaan en het zo vinden, volledig zichtbaar en geserveerd tot mijn vreugde. I ging verslinden. ‘Mevrouw, ik wilde u iets vertellen,’ zei hij plotseling tussen zijn snakken door. en proberen te ontsnappen aan mijn kussen, maar ook niet zonder mijn tieten opzij te laten. 'Vertel het me, Justita,' antwoordde ik zonder haar mond uit mijn ogen te halen. kusjes. -...om je te vertellen dat ik 's nachts soms nat word als ik eraan denk "Jij..." schreeuwde hij naar me, waardoor ik op een leeuwin leek die op zoek was naar een prooi. warm om niet meer te geven. Ik beet heel hard op zijn lippen, terwijl ik dat besefte voor de lange en pijnlijke zucht die hij losliet. Hij klampte zich zo aan mij vast Ik beefde van plezier. Ze trok haar hele rok uit en daarna het hele topje. 'Je bent prachtig,' zei ik tegen haar, en ik begon haar te imiteren door mijn blouse los te knopen. -Nee, mevrouw. 'Laat het maar aan mij over,' hield ze me tegen en nam de leiding over kleed me uit. Hij leek plotseling de controle over de acties over te nemen en zichzelf te plaatsen op mij, met elke knop die hij bewaarde, naderde hij mijn borsten en betastte ze als vrouw om ze meteen te gaan zuigen. Ik was in glorie. Ik vertrok al het andere en ik ging op zoek naar haar tieten, ik wreef ze subtiel, snel en langzaam, ze realiseerden zich de hemelse figuur die ze hadden, met hun magere en donkere figuur als de achtergrond van die duinen die een applaus waard waren, begreep ik het en Het ging langzaam naar beneden. Langzaam kwam ik bij de oase, bij die vochtige bron die stonk goddelijk en nodigde mij uit om te consumeren. Dat deed ik ook, terwijl ik zijn doodsratel voelde ondergronds voor elk contact van mij. Ik pakte haar kont terwijl mijn mond was Ik dompelde mezelf onder in die geheime kamer. Ze werd overspoeld met haar vloeibare delicatesse, maar ik wilde meer. Ik masturbeerde haar met mijn tong, terwijl ik met mijn vingers mijn tong controleerde eigen oliestaat. Toen ze besefte wat ik deed, liet ze me mijn taak opgeven. en terwijl ze mijn hand pakte, begon ze me te masturberen, eerst met mijn vinger, daarna met mijn hand, en dan met de hare. Hij ging toen naar mijn mossel en at, ik zat in het ongewisse, en zij gaf het aan de mijne. Ik verdubbel mezelf in zijn lichaam Ik bereikte haar geslacht om het opnieuw vast te pakken met mijn tong, die ermee opsteeg aroma en ik wilde het niet loslaten. Dus in een negenenzestig voelde ik het meeste orgasme genereus dat hij tot nu toe had bedacht, en met een aardbeving van haar kant, Het voelde alsof ze een paar minuten later wegging, om net als ik te blijven, verzonken in de plas van verlangen En zo kon ik, via het huiswerk van mijn zoon, verifiëren wat voortreffelijk plezier om elkaar vrouw tegen vrouw te geven, een erkende en heerlijke ondeugd voor zicht en zintuigen. Ah, ik moet verduidelijken dat het verhaal nog lang niet bestaat Het was de enige ontmoeting die ik met mijn oppas had. Sorry, mijn vriendin Justita. Opmerkingen aan: petibum@latinmail.com