DE MECCANICA APPEL We verlieten Korova's melkveebar rond middernacht. Waren zo geplaatst en gedesoriënteerd dat we afsta

DE MECCANICA APPEL We verlieten Korova's melkveebar rond middernacht. Waren zo geplaatst en gedesoriënteerd dat we afstand van de blauwe lichten door ruimte van meer dan een half uur zonder het te krijgen. We waren zoals gewoonlijk gekleed: Groene. Niet blank als Alex's flikker en zijn drugsvrienden. We hebben altijd we droegen groene, groene jumpsuits, groene honkbalknuppels, groene hoeden. Toen we allemaal samen liepen waren we als een wilde versie van St. Peter's Day Patricio. Altijd groen. Altijd wild. De straten waren leeg en koud. Waar gingen we heen? Of Idee. We gingen gewoon doelloos. Na een half uur kruisten we paden met een klein stel dat langs de arm loopt. -Ridders ik vertelde mijn metgezellen zwaaien mijn vleermuis uit Honkbal is tijd om te dansen. -Laten we dansen! ze schreeuwden allemaal in uniesono als we ons wierpen in de richting van het paar. We waren niet zoals nasdat-tieners, we waren niet we gebruikten jargon of liedjes zingen. We begonnen de man te slaan met onze vleermuizen, terwijl de meisje liep uit de plaats. Ik heb een teken gemaakt aan Roger die zichzelf neerschoot. Op zoek naar het meisje. Hij had niet veel moeite om haar te pakken. Toen hij het naar ons bracht van draai de arme man lag op de grond, volledig levenloos. -Wat is je naam? Ik vroeg het haar. Ze nam niet op, ze huilde terwijl ze naar de lichaam van zijn metgezel en verbeelden het ergste van de mogelijke toekomst. We rukten zijn kleren uit, zijn lichaam was dun en geribbeld. Ik wees naar Roger. Je eerste die ik haar vertelde, jij bent degene die haar gevangen heeft genomen. Roger trok zijn groene slipje en trok een grote pik ook groen geschilderd. De vrouw het zien van de grootte (en ik veronderstel dat de kleur) van dat lid schreeuwde en probeerde eruit te komen. Maar hij heeft het niet gehaald. We hebben het geopend. benen en Roger genageld zijn groene ledemaat precies waar hij had gedacht zet het in haar inerte metgezel. Het meisje schreeuwde en schreeuwde, maar niemand kon Luisteren. In die stad durfde niemand de straat op te gaan. Uur. Roger is haar al heel lang, maar hij kon er niet mee wegkomen. Het was te hoog. En ik was bang dat Alezx en zijn drugsvrienden zouden komen opdagen. op elk moment om de dam van ons af te pakken. -Opschieten, verdomme! Roger veranderde en penetreerde haar in de kont, het meisje gooide een hartverscheurende kreet en Roger begon te pompen wild, het kostte ons hield haar bij de armen en benen, worstelde ze als een echte kwab. Roger liep snel weg. De kont was de enige plek waar Roger kon rennen toen Het was op zijn plaats. "Jouw beurt," zei ik tegen Martin. Martin fucked haar snel en precies, haar groene pik ging naar buiten en in haar kutje schoon en nauwkeurig. Hij liep in slechts vijf Minuten. Martin was een agenton professional. De man op de grond maakte een in aanvulling op opstaan, maar Roger sloeg opnieuw met zijn honkbalknuppel. Ik heb hem misschien vermoord, maar dat zou ik niet doen. Ik gaf te veel, want nu was het mijn beurt. Ik nam mijn pik ook groen geschilderd en zet het in de mond, de vrouw maakte een in aanvulling op bijten me, maar ik greep haar bij de nek en kneep totdat hij buiten adem was. Toen deed hij de pijp van mijn leven. Zijn mond belandde vol met mijn melk en geting met groen. Een nieuwe avond voor de jongens in het groen. Fuck Alex en zijn drugsvrienden. Amen. Opgedragen aan Anthony Burgess met alle respect voor wie ik ben Staat.