RADICALEN EN GRATIS 1998 (Deel drie) Ik benaderde de enorme hal met de stilte van een Ghost. Niemand had me gezien en niemand zou me zien. Ik naderde de deur. Ik het was heel duidelijk dat de jongens die aan de muur zaten vastgelijmd waren niet veel minder gestraft, maar waren eigenlijk in lijn. Rij Waarvoor? Het antwoord dat ik al wist, zelfs zonder te gluren in het huis, en dat is erg onbeleefd, om je vrouw in een eeuwige bel van twijfels, om te denken dat alles geeft aan dat het gemakkelijk is, om aan te nemen dat het vicieuze, maar niet willen geloven, giet over het alle reeksen van twijfels, twijfels opdoemen als een zielige voordeel waarbij twijfelen dat ze een hoer is voordeliger is dan er zeker van te zijn. Twijfel als vleierij, de intentie om niet te geloven wat evident is. In die kruising van de tuinman kwam te denken aan alle series van foto's van haar, net die waarin ik me afvroeg of er tussen haar en anderen iets anders was, de aanraking van half onschuldige schouders, de medeplichtige glimlach, de geslomaged opmerking dat alleen Het zou logisch zijn als er een lichaamsverhaal achter zat. Ik hoorde een kreunen dat Ongetwijfeld was het van haar. Als ik dichterbij kwam, was het, denk ik, door morbiditeit, voor de waarheid, als ik de deur bereiken en zie mijn lopen gestopt door de arm van een bastaard die me niet eens omdeed om te zien terwijl hij tegen me zei: rij!", wist ik het al. In het midden van alles wat ze was, naakt, Algerije. Het werd volgehouden in de wind door The Monk, die hield haar met zijn zeer harige armen net billen, passerende steun langs een deel van zijn benen. Eigenlijk niet dragen, omdat slecht de planten van algerije's voeten als ze aangeraakt de vloer, echter, de stoel die De Monnik maakte, was zo dat mijn mijn meisje, want het is moeilijk voor iemand om vast te houden op ondankbaar als zitten in een onzichtbare stoel zonder terug te gaan. Een ander zeker ding is dat het niet zou hebben terug gegaan omdat achter haar was Rosso, die hield haar naast Borsten. Rosso achter, The Monk naar voren, speelde schermen met hun pikken, het houden van de ontmoeting in het lichaam van Algerije, die glimlachte met de zekerheid van het gevoel van de smerigste meisje in de wereld. Sinds hij bijna zweefde, Algerijnse lichaam werd heen en weer verplaatst volgens de grillen van de kracht waarmee de twee oude kameraden zijn phelos zouden willen begraven. Inch soms waren ze het niet eens en beide verscholen in een keer, waardoor in Algerije kreunt van prooi leeuwin die steekt haar tong en nat haar lippen met smaak. Rosso was helemaal naakt en zijn vlees was niet precies mooi, echter, het gezicht van plezier dat Algerije had me gaf een van de twee dingen, of Algerije zag in dat bofo lichaam de incarnatie van zijn idealen en dus vond hij het mooi, of hij had het goed groot als compensatie voor dat belachelijke rode haar. De Monnik was bijna naakt, behalve dat hij droeg, zoals sinds zijn aankomst, een bril Donkere. Algerije was van wispelturige emoties. Er was enige ontwisseling in haar toen De Monnik trok haar pik volledig uit haar lichaam, een zekere charme om te zien dat een metgezel die al een tijdje heel dicht bij elkaar giechelde benaderd als bereid om de plaats van de Monnik in te nemen, sommige onaantijnend weer toen de monnik met zijn hand een teken maakte dat de high markeerde voor iedereen die zou willen benaderen, en enige charme wanneer De Monnik, achterover leunen, links Hij zou de stok duidelijk laten zuigen. Een zekere destenchant toen hij merkte dat dat was niet van plan om onmiddellijk, maar de monnik wilde eerst raak zijn gezicht te wegen met zijn aanraking het soort gezicht dat ging om hem te eten Eieren. De blinde man begon algerije's tieten heel langzaam aan te raken. die waren zeer enthousiast. Van daaruit ging ze naar haar nek, hield haar vast alsof Ik wil haar wurgen, alsof de pols slag van de aderen de handen van strelen. die blind zijn, die niet onbekwaam is. Toen ging hij met zijn handen over om het gezicht van Algerije, misschien met enige grofheid, vooral bij het aanraken van de ogen, voor de onderdrukt alsof de oogschors ook huid was. Natuurlijk Algerije zou die handen op zijn plaats zetten door zijn oogleden goed te sluiten, maar dit redde haar niet van het aanraken van haar wimpers met een nieuwsgierigheid die alleen de mens ervaart wanneer hij een dier strelen. Hij schakelde over op de jukbeenderen, naar de neus, op het voorhoofd, en ten slotte naar de mond, eerst raakte zijn lippen en een beetje Tandvlees. Toen stak hij drie vingers in zijn mond, simuleren van een pik, waaraan Algerije reageerde met dat enthousiasme het geeft door het zuigen van een echte pik. Ik Ik bedroefd omdat ik me voorstelde dat de handeling van het steken van mijn vingers in zijn mond en dat ze zoog hen was erfgoed alleen van ons, maar het was dom om te spreken in dat moment van onze veel gehaat en geliefd door wat ik zie - privé-eigendom, voor Rosso bleef vegen zijn kont met dat landhuis dat alleen geeft de know-how te bezitten iets, terwijl The Monk, na de evaluatie van dat gezicht als waardig van zuigen haar penis, nam Algerije's hoofd door de siens en liep haar naar zijn zeer korte maar zeer brede pik. Tot mijn ellende keerde Algerije daar weer op terug. achtbaan van charmes en desencants, dit keer met twee charmes in de draad. De eerste, toen de monnik sneed zijn pik in zijn keel en, houdt hem van haar hoofd, maakte het heel duidelijk dat ze niet degene was die talent zou tonen su mamatory, maar hij zou gewoon zijn hoofd als een plek om het te zetten, zonder contemplatie zou hij liw het door zijn mond. Misschien was het beledigend om ze zal zo gebruikt worden, maar de sensatie om de controle te verliezen aan een lage man hoe dan ook, het opgewonden hem te veel om het voordeel van een weinig waardigheid. De tweede charme was dat Rosso, moe van het niet vechten niets in die zeer verwijde anus, wenkte de jongen voor geremd door De Monnik, vraagt hem toe te voegen aan de partij. De jongen, sinds Toen was hij niet van plan om de monnik te verplaatsen van die plaats waar hij was heel onderhoudend, dus hij moest contortionist vaardigheden op zich nemen om krijgen onder Algerije en steek zijn penis in zijn vagina, maar zonder het verlagen van een enkele apex de hoogte van de kont dat de Rosso genoten zo veel. Het resultaat was een vreemde zesbenige spin die een vreemde balanssculptuur vormt waarvan het epicentrum was de as gevormd door de twee zuigers die kwam en ging en ging en ging en Algerije's heupen, die, met de rest van het lichaam steil naar voren, maar zonder de vorm van een stoel te verwijderen, bleef hij dienen als een holte aan de Monnik in die open masturbatie met het lichaam van iemand anders. De Monnik hield misschien op om te gaan zitten en stond op, voor uw en Algerijnse comfort. Van tijd tot tijd, hij begon niet langer te trekken uit zijn pik noch tantito van de mond van Algerije, als het verlaten van alle ontwikkeling van de actie op een smalle afstand tussen de testikels en de lippen. Zelfs in die staat van ontheiliging, de mond van Algerije was niet in staat om te trekken naar de kust van de monnik seksstam een perfecte ring van ontspannen lippen, voor in de comisura's van de lippen bleef die lichte vouw die die hoepel een glimlachend figuur. Algerije's glimlach gemeten een paar millimeter, maar met Ze hadden me in de gevangenis en nu uitgezet. De monnik, het gevoel van de aankomst van sperma naar de blik van zijn ledemaat, laat het hoofd van Algerije een beetje los om grissen van een trek op de bril en gooi ze weg over de fauteuil. Het begon te melk in de mond van Algerije, die, afgaande op de bewegingen in de huid van zijn wangen, speelde met zijn tong om de melk te verslaan. Voor de heste dat ik zo graag, degenen die hun eenvoudige grimas de glimlach meer charmant, ontsnapte sperma goths, alsof ze was begonnen te lopen zwaar speeksel als gevolg van de meeste dierlijke honger. De melk viel in de borst van de contortionist jongen, die niet eens terugdeinzen. Van het hebben van het langer, ram je ze Algerije's mond zou zijn nek hebben doorboord, maar niet in het geval van de monnik, die als hij een vrouw zou doden niet van een steek, maar van verstikking. Toen hij Monk gaf de laatste ram, het wegwerken van zijn laatste sperma, draaide zich om om me te zien uit gewelddadige manier. Hij keek nergens, noch de Rosso, noch Algerije, noch de ongelukkig dat diende als een tapijt, nee, zelfs niet de jongens in de rij of aan de jongen die al heel graag bereid was om zijn plaats in te nemen in de mond van Algerije, nee, hij draaide me om naar me te kijken. Hij zag me niet, het was duidelijk, voor zijn ballonnen. oculairs waren volledig wit of op zijn minst monsterlijk. Die holle, zielloze, geestloze blik liet me nemen. zich bewust zijn van het gebrek aan enige deugd die het leven van dat onderwerp beheerste. Ik liet hem denken dat zijn roem hem in staat stelde om moeiteloos zulke banketten te nemen, Maar diep van binnen voelde hij zich ellendig. De blik is het venster van de ziel, en dit zoon van een teef had noch blik noch ziel. Die gewelddadige draai van hem naar mij toe. maakte me bang, niet omdat je bang bent voor een freak of een monster, maar de angst om naar op een dag zoals hij. Ik ging weg, niemand zag me, want het enige wat het waard was om te zien. die vrouw die al een gebaar het maken van een meer pik, zelf die kwam aan de oproep maakt niet uit welke mond hij kreeg in was nog steeds wit, en dat de wangen waren satijn zelfs in het geluk van levende sperma. Ik draaide me om en vertrok, ik weet niet waarom, naar de afvalpartij. Ik zat in de boom die ik een tijdje geleden bespioneerde en begon te huilen. Van zijn raam, het was alsof de procurator had gehoord mijn snikken, voor draaide zich om, gaf me een blik van diep medelijden. Ik verborg me, wetende van een of andere manier, dat beeld van mij was niet nieuw voor hem, dat was zijn beurt, door redenen die ik niet kende, bekend. Ik ben vele uren gebleven. De advocaat vertrok om acht uur in de Nacht. Na dat uur belde ik het huis om haar te waarschuwen dat ze al de kantoren, antwoordde Rosso met cynisme. "Goed gedaan kameraad; men helpt de oorzaak op een manier die niet eens Heel, maar geloof me, ik ben trots op wat je voor ons hebt gedaan. Ah, de Kameraad Monk bedankt jou ook. Je nu komen. In die loop van de woestenij naar het huis voelde ik dat mijn geest gecondenseerd en versterkt. Even dacht ik dat ik aan het sublimeren was. mijn liefde voor Algerije, alsof ik af te zien van de orde van de dingen mijn eer, alsof de geaccepteerd, hoewel hij niet echt zou weten, totdat hij aan zijn zijde, wat hij was om Voelen. Een ding klonk redelijk voor mij, ik zou geen woord zeggen van wat wist, dat voor de wereld die ik er niet was geweest in de middag, noch had ik gezien Niets. Ik kwam naar het huis en opende de deur voor de metgezel die had zijn pik in zijn mond naar Algerije nadat De Monnik had gedrenkt zich in zijn tong en keel. Hij begroette me vertrouwd, met dat giechelen van degenen die Hij heeft je vrouw achter je rug om genomen en denkt dat je het niet weet, met dat medeleven, medelijden en legony. In tegenstelling tot de middag die ik verliet, waarin ik een geschenk was niemand, 's nachts keken alle jongens me aan alsof ze me kenden, alsof. Ik was zijn vriend, alsof we iets gemeen hadden. Hij was ieders broer. die allemaal een of andere manier waardeerden mijn onvrijwillige Eskimo gastvrijheid. Ik kwam met Rosso, die erg badend en glimlachend uitzag. Le Ik vroeg naar Algerije en hij vertelde me dat hij in een van de kamers was, want hij was voelde een beetje verhinderd. Ik vroeg in welke kamer en een van de achtergrond, in feite, van die bestemd zijn voor Rosso zelf. "Heb je hem je kamer?", "Als beantwoord - aan de metgezellen moet je ze geven wat ze willen." 'Ik ga naar haar toe', waarschuwde ik hem. Toen hij aankwam, zei hij vol enthousiasme tegen me: "Je moet dit bad zien!" Ik, met niets, of bijna niets, van belang, gluurde naar buiten en zag wat Ik denk dat het een goed bad is. 'Laten we samen in bad gaan', nodigde hij me uit. "Je bent al baadt" "Ik nodig je zeker niet uit omdat ik minder vies wil zijn. maar omdat ik nog steeds vuiler wil zijn" Zijn grap, na wat ik had gedaan in de middag, het was van zo'n zwarte humor dat ik kon alleen maar lachen Zenuwachtig. Ze ontdaan naakt en het was alsof ze zag haar naakt voor de eerste keer, haar huid was niet nieuw voor mij, maar zijn valse aard, zijn cynisme, zijn zwarte ziel, en, Ik moet zeggen, het was erg spannend voor mij om haar zo slecht te leren kennen, dat ik haar pervers vond. Aantrekkelijke. Ik kleedde me te uit en was in theorie boos en vond mezelf zeer ongelukkig, maar mijn ledemaat was niet boos, maar gelukkig, noch was hij ongelukkig, maar enthousiast. Ik wist toen dat hij was als een verachtelijke hond met geen menselijke waardigheid, dierbaarheidsgevangene voor veel beter dan de rede, bereid om me iets te maken zonder schuldgevoel. Al mijn waarden snurken en in hun droom smulden ze van mijn wensen, alsof ze buren waren, de waarden niet goed combineren hun rust door zichzelf te kennen slachtoffers van veel en het horen van de onzin aan de andere kant van de muur, terwijl verlangens volgde zijn bacchanaal zonder straf van de buren, misschien spottend hun trieste geluk. "Laat me zien wat een echte lul is. Laat me zien wat het is een echte, vertelde hij me. Ik heb zijn verzoek ingeeerd. Ik liet mezelf zuigen alsof ik gewoon. Ze weet het. Bij afwezigheid van smeermiddel wiebelde ik mijn pik met een zeer neutrale zeep zacht, maar zo zacht als het was zou ik niet erg goed weten. Ik was niet erg. delicaat met dat, na alles wat hij was ervan overtuigd dat hij nodig had om de mond met zeep, en het voelde ook goed als hij gleed zijn mond en hand met dat geïmproviseerd smeermiddel. God!. De duivel heeft nog niet op me gezogen, maar ik zweer dat hij. om het te doen net als haar, geef me een rol die het certificeert en ik teken het zonder te knipperen. Ik was erg blij, ik veronderstel dat een beetje de schuld te betalen voor hebben me bedrogen. Hij zoog me en beet niet alleen de penis, maar de testikels, de kruisen, billen, kont, waardoor ik me de gelukkigste corroña voel. Ik weet niet. begon te zuigen zijn kutje, zoals gebruikelijk, maar zei: "Vandaag wil ik je verwennen. Om alleen van jou te zijn, Cynicus. Hij trok me uit de badkuip en nam me mee naar bed, maakt niet uit Dat het Rosso's bed was. Ik ga in zijn bed liggen en hij is bij mijn meisje, ik ben nog steeds in Nadeel. Ik voelde een woede die ongebreideld werd, en van tijd tot tijd had ik gespietst van achteren naar Algerije, kijkend met enige compassie naar zijn kleine gaatjes van de Hip. Wonder boven wonder kreeg ik geen haar over mijn hele lichaam. Ze was. verloren, een manier in zijn vreugde. "Maak van mij een echte vrouw. Maak misbruik van me. Maak me als alleen jij weet het." Om de een of andere reden, mijn mannelijke trots en ijdelheid niet langer die zinnen waren belangrijk, zelfs als ze waar waren, ik weet het niet. Het klonk als troost voor mij. dat iedereen zou gebruiken onder de troostprijs om te luisteren naar het zeggen dat anderen waren niet beter dan ik, die, en dit komt uit mijn absolute ijdelheid en zelfliefde, dat weet ik al heel lang. Wetende dat in dit was het superieur dan de hele bal van bastaards was iets dat niet nodig, voor mij, een controleren zo brutaal als die ene Algerije had gedaan in de middag. Algerije was onmiskenbaar over mijn woede, maar hij leek het leuk te vinden. "Je bent Net zo ziek als ik ben. Dit transformeert je. Ik zou willen dat je dat was. zetten elke seconde van wat er over is van mijn leven," zei hij. Mijn criminele geest dacht Dat was onwaarschijnlijk, tenzij ik haar zelf op het bed vermoordde. Van op de een of andere manier voelde ik dat buiten de woede die we leefden, uit deze kracht en deze overgave, was er een leegte, een onverzadigbare holte, dat wil zeggen, geen er was een hiernamaals voor ons. Hij bedroog mij ook niet, hij kon wel leven. geparkeerd op die rand voor de rest van mijn leven mezelf. We waren in de meest vreugdevolle van onze extase, ze had al had verschillende orgasmes, ik weet niet of door de scherpe steken in de kont of door de massage gaf ik haar in de vagina met mijn handen, of de beet die ze gaf boven het sleutelbeen of de nek, of al die tijd, maar toen ik begon te kook mijn melk om het te morsen, klopte op de deur. "Wat wil je?" Ik brulde. "Dit is Rosso spreken" "Laat Rosso naar bed gaan, ik heb het druk. "De advocaat is hier en hij heeft je nodig" Het! Ik scheidde uit Algerije, die overge kroop het enorme bed alsof hij een dozijn keer was neergeschoten, maar met een glimlach van degenen die niet schelen dat. Hij bedekte zichzelf met dekens en legde zijn hoofd tussen de kussens. "Ga. Dan kom je terug en geef je me mijn melk." Ik zei dat ze wegkwijnde. Ik zei ja, maar hoe zou ik dat weten? Ik kwam voor Rosso, die doodsbang was, en ik moest. verslag opnieuw over wat hij had gezien. Ik herhaalde vele malen dat er geen wat lading. Ik zei ook dat ik niet wist hoe de advocaat wist over onze Verblijfplaats. De advocaat was een goed gemaakte. Hij ging het huis binnen als Als het van jou was en je hebt niemand om toestemming gevraagd. De ogen van de studenten en radicalere collega's maakten hem of tantito niet bang. Jan stond bij hem in de buurt. als de hoop dat in zijn kielzog zou hij opzij stappen, maar hij deed het niet, was Jan die het uiteindelijk deden. "Praten we hier of elders?" zei de advocaat al Rosso met een heerschap voor ons onbekend, want niemand van ons waren er we zouden spreken, met een legende als Rosso, zo absoluut. "Elders, " zei de zwakkere Rosso dan ooit, alsof zou nemen van een bestelling, alsof hij wist op voorhand de toon van het gesprek, niets eervol voor hem. Ze gingen naar een soort rustieke hut of joggen dat was aan de achterkant van het huis, met een gebaar Rosso vertelde me om hen te volgen. Al we kregen aan de joggen zei hij: "Je weet maar nooit met deze bloeddorstige verdrukkers. Kijk uit hier en als je hoort geweerschoten of iets dergelijks, aarzel dan niet om de We waren maar met z'n drieën. De advocaat, Rosso en ik, als bewaker van de Deur. Niemand anders kon benaderen, noch studenten op bevel van Rosso, noch agenten van de advocaat. Wat ik te horen kreeg was min of meer als dit: "Ik wil niet ingaan op veel rode prik details, maar Dat je weet dat ik je uit deze staat wil hebben. Het is van mij en je weet dat ik walg. U. Hier komen is geen moed van uw kant, maar een teken van uw grote domheid." "Leuke plek om te verblijven" "Het zal niets zijn. En ik ben al jaren geen Roco meer geweest." "Is het geheugen niets voor jou?" "Het dient me alleen als het drijft me in de toekomst, heb je in plaats daarvan Hij zat die nacht vast. Ik zou willen zeggen dat je vast zit in Tlatelolco door klootzak, maar ik weet dat het niet zo is, ik weet dat je als een plaag hebt geleefd. sindsdien, niets doen om te profiteren, net rond, en profiteren van dat tas incident waarvan jij en ik weten dat het een grote farce was." "Ik heb ze daar weg gehaald." "Maar je hebt alles meegenomen, klootzak. Voor de zaak die de meeste of het geld werd gestolen door een havik of u." "Niet vergelijken tussen een kameraad en een politieagent" "To the point. Je wilt niet dat ik me die avond herinner..." "Wat als je dat nog weet?" "Als ik me herinner zal er niet meer Rosso te herinneren" "Bedreigt u mij?" riep Rosso, alsof hij me dat vertelde. om het oor te stoppen, wat toen belangrijk zou zijn mijn getuigenis erover. Ik stak mijn oor aan het bos en hoorde duidelijk dat de Advocaat zei: "Ik ben niet iemand om te bedreigen, ik ben een van degenen die op te lossen problemen." Misschien Rosso vond dat de dreiging was niet helemaal duidelijk, dus zijn toon van de stem veranderd in degene die zou hebben de slang van Eden toen hij begon te zeggen: "Al. Je bent boos dat je je hele leven zelfmoord hebt gepleegd. studeren en ik niet. Je bent boos dat ik deze zaailingen in rekening reken, dat je je staart beweegt. aan de hoogste bieder. Wanneer was het anders? Hoe was '68? Altijd we werken voor het systeem, niet voor het systeem dat iedereen ziet, maar voor het andere systeem. Dus het is geweest en zal zijn, en ik zal zo vaak in rekening brengen als ik wil verkeerd begrepen elke politicus. Of laten we gaan. Neem me mee. Je houdt al van die klootzakken. Marx En de Cheesy hebben me al die jaren gevoed. Denk je dat mijn ding de Revolutie? Nee, mijn ding is het geloof van de revolutie." "Hou je mond, je valt gewoon lager. Misschien ben je dat al sinds. altijd een rat en je ging naar Tlatelolco als wat je sindsdien bent geweest, een Dief. Elizabeth en ik gingen daar niet heen voor geld, noch uit onwetendheid; we geloofden in rechtvaardigheid, hebben we autoritarisme afgewezen, zelfs als we niet met alle revolutionaire pseudo parafernalia." "Ah! Ik herinner me Elizabeth nog. Het meisje dat viel voor het dragen de tassen. Hij moet gestorven zijn met de kogel die stopte met de propaganda." "Je gaat dood", zei de advocaat. "Herhaal het als je zo'n man bent!" riep Rosso, niet wetende dat ik Ik luisterde naar alles, niet alleen wat hij me benadrukte. "Dat je gaat sterven. zei in woede - Je verdient het niet om te praten over Elizabeth. Ik ben het zat dat je nog steeds in dezelfde wereld bent als ik." "Leuk verblijf" "Het is mijn natuur" Ze gingen naar buiten en het was niet dezelfde advocaat als degene die had ingevoerd, deze coming out had een glazige look, als het tegenhouden van een zeer Sterke. Rosso zag er ellendig uit als hij wint. Rosso wees me erop door te zeggen in zeer veel blijft aan de advocaat: "Zie je deze jongen? Hij is mijn vriend Pépe, en hij heeft alles gehoord. Ja er zal iets met me gebeuren, hij zal niet aarzelen om de schande die je hebt openbaar te maken zei daar, en zal de autoriteiten op de hoogte van uw bedreigingen." De advocaat keek me in de ogen en herkende me, maar. verbergen het heel goed. De advocaat ging het huis uit, beval de agenten die verdwenen, op weg naar zijn auto, uiteengezet om hem te rijden Dezelfde. Rosso keek hem aan, net toen ik naar hem keek, maar hij giechelde met een giechelend Zielig. Rosso slaakte een zucht en sprak hardop denken "Fiú. Nodig iets dat mijn lichaam ontspant." Hij stopte alsof hij dacht en vertelde me op hetzelfde moment dat legde zijn hand in de broekzak om me de sleutels te geven van een auto die had geleend in de politieke partij die had betaald de rally van de dag volgende: "Neem. Ik leen je mijn eigen auto. Ik wil dat je hem volgt en ziet wat. Plannen. Hou hem in de gaten tot ik met jou naar bed ga. Wat meer is, heb dit geld, blijf in sommige hotel in de buurt van het huis van deze heer. Als je komt, bel me dan aan de telefoon. Ik heb je gegeven." Ik was duidelijk over het soort ontspanning dat ik nodig had, en meer triest nog steeds, die hem zou helpen met die ontspanning. Ik nam de auto en volgde de advocaat. Hij stopte bij een kleine bar, een zeer verborgen. Ik bleef buiten. Toen wilde ik plassen en. het plaatsen van mij een politieke partij cap die in de auto, dacht ik aan incognito in de bar, urineren en ongezien achterlaten. Ik kwam binnen, ik zag in de verte. aan de advocaat, met een drankje in zijn hand en met zijn ogen verloren. Ik heb me aangemeld voor de badkamer. zeker dat het niet werd opgemerkt. Wat ik me niet voorstelde is dat toen ik meando was. de advocaat zal binnenkomen. Hij stond naast me en begon te pissen. Het is hoorde een stortvloed van veel druk, dat wil zeggen, het was willekeurig. "Spreek", zei hij. "Is alles wat je zei waar?" Ik zei: "Natuurlijk." "Wie is Elizabeth?" "Je bedoelt, wie het was. Als je wilt weten, moet je. accepteer een drankje voor me." "Waarom?" "Omdat je op het punt staat te verdwalen." Hsi Argument.
Taking you home
Wikierotic 92.000 erotic tales. Read free erotic stories and publish your own. Writers receive full payment. We are safely redirecting you back to the homepage.