Mijn longen zuigen verwoed lucht. Ik heb het gevoel dat iets doen en ik weet niet wat. Nee, ik ben deze keer niet in de

Mijn longen zuigen verwoed lucht. Ik heb het gevoel dat iets doen en ik weet niet wat. Nee, ik ben deze keer niet in de rij ing gegaan. Ik kan niet Ontspannen. Ik ben overdonderd, maar ik kan de reden niet opgeven. Dat kan ik ook niet. stoppen met denken, duizend absurde ideeën bombarderen mijn geest. Ik kijk in de spiegel. Ik vind het niet leuk. Ik heb blond haar, oren gemarkeerd met tekenen van piercings dat heb ik niet meer gehad sinds mijn vader er een van me aflichte zonder littekens. Ik weeg tien kilo Minder. Ik heb lang haar. Ik bijt niet op mijn nagels. En het ziet er goed uit. Maar eerst en vooral dit was het geval. En ik denk dat hij gelukkiger was. Ik heb ze tenminste na drie jaar bekend. ze laten weten dat ik niet in de wet zit. Ik studeer geschiedenis, en ik veranderde mijn Universiteit. Ik gaf de race, de jaloerse vriend en het werk in de courtingal. Ik ben een andere binnen nu, maar ik herken mezelf niet. Ik heb nog een vervolg. Ik ga. een winkel, koop ik een geruite rok, ik neem de marteensme zwart geschilderd de ogen. Ik kan mezelf niet meer zijn. Dat hoewel de aap wordt gezien uit zijde is waar. Dan kleed ik me uit, ik ga een warme douche nemen. Naakt ben ik. Ik raak mijn lichaam aan, ik ben het nog steeds. Striae doet me denken aan hoe Ging. Water valt, glijdt langs mijn borsten als, ze krijgen opgewonden als ik door het verlangen naar worden aangeraakt. Ik laat de spons te passeren in de handen, en zachte maar stevige tour mijn rondingen en een hoogtepunt vertelt me dat ik nat van binnen ook. Verlaten dan laat mijn lichaam, verblijf op mijn knieën, en de eenzame dans begint uit mijn hand. Ja, je bent in staat geweest om met mijn out-of-the-way uiterlijk, maar mijn lichaam nog steeds behoort, is mijn minnaar, en alleen voor mij reageert op een zodanige wijze de benen zijn verharden, mijn rug bochten, het water blijft vallen, ik wil het drinken. Niet meer Ik denk dat mijn arm alle kracht van mijn lichaam geconcentreerd heeft. En ik denk niet aan. niemand, het is genoeg voor mij om chorrear te kijken naar weeën ycaer voelen. Er Ik ben, kijk naar me, liggend op de doucheplaat, zonder het gevoel mijn benen zegt de psycholoog dat ik angst heb. Ik noem het een verlangen om te voelen. En om vrij te zijn.