ในนเวศของอวา ผมจำไดวาในชวงเวลาของการเขาเรยนในมหาวทยาลย และผมจำไดวาผมรกของฉน อวา Companion ของคณะแพทยศาสตร ทงสองคนกไมสามารถแยกจากกนและเธอ ชอบมนแตเมอฉนขอประกาศวาฉนถกปฏเสธเพราะมนไมไดเปนเลสเบยนหมนได ไมวาในกรณใดๆกตามฉนไมหนเหไปในฐานะเพอนและเพอนผมแค เขากลาววาความสมพนธแบบครกไมมอะไรเลย สงทตามมามอยเสมอ หนงวนกอยกบเธอทอยในบานของเธอ เพอการสำรวจอยางทผมไปขางหนาเพอไปยงเวลาทนดหมายวนสงทายปเกาทไมไดเพราะเธอ ออกมาได มารดาของเขาวาผหญงคนนนมากเหมอนกบวนสงทายปเกาทเขาไดรบเชญใหผมไปนงได นบตงแตทเรารกนแตมไมเพยงพอทจะใหความไววางใจระหวางเรา ในกรณนคอ ทเมอเขาเรมทจะไดรบการสนบสนนใหฉน : - " คณอยากไดกาแฟหรอมคนลบกรรไกรหรอไม ? คำถามกคอจะแปลกได ใน argot กรรไกรกคอเรองทสอง ผหญงทขามระหวางทงสองขาของเธอใหถนางแมวของเธอได ผมเปนตวหนาและ Le ผมพดวากรรไกรได ดงนนเราจงเพยง revolcandonos ในเตยงของเขาได อวากเอา ยาวเกนกวาทจะมาถง ไดดยงขน ฉนสงสยวาเพอนของฉนบอกวาแมของเขาบางสงบางอยางเกยวกบฉน แนวโนม ; วนสงทายปเกาอะไรไมทราบกคอวาทคณแมของเธอทใชรวมกบฉนได
