De zinderende hitte liet haar niet slapen, honderden bochten op het lege bed, steriele gedachten sloegen haar hoofd, kek

De zinderende hitte liet haar niet slapen, honderden bochten op het lege bed, steriele gedachten sloegen haar hoofd, keken naar het nachtkastje klok, 16.15 uur, zomermiddag, eenzame middag. Marina stond aarzelend op, als ze net stapte op het land na een lange, lange zeereis, haar lichaam zwaaiend door het lange gangpad proberen om de bewuste fysieke stabiliteit dat de emotionele was een duizend mijl afstand te vinden. Ze ging haar charmante badkamer, tenen sieren de boze muren, een groene handdoek over de mand vol vuile was, en voor haar een douche voet gesloten door ondoorzichtige glazen ramen die haar uitgenodigd in. Hij draaide op het warme water, ondanks het feit dat de zomer, haatte het koude water met dezelfde kracht waarmee hij hield van de lauwe warmte van het water op zijn lichaam, hij kleedde zich langzaam, observeren zichzelf in de spiegel voorzittend over die kamer, zwierf, slaperig, maar toch, zeer mooi, ze vond het leuk, ze vond het altijd leuk zelf, haar wijsvinger markeerde de grens tussen haar kleine en gevormde borsten Hij ging naar beneden om zijn navel te vinden , had hem altijd opgewonden om daar te worden gekust, begroette hem frugally en ging op weg naar zijn bijna gewaxte seks alleen versierd door een lichte rij van mooie curling, streelde hem en huiverde, zijn tepels gehard, waren de prolegous van een zoete en op handen zijnde masturbatie die haar zou trekken uit die uitputting waarin ze was , alleen verstoord door het geluid van een sms die zijn hart opgeslokt , opende het, slechts een woord, eenvoudig en direct en op dat noodzakelijke moment, "Marina". Zijn hart versnelde voor momenten, zijn vermoeiende verdween onmiddellijk en met zijn hand kon hij zien hoe zijn geslacht aanzienlijk was gedempt. Zijn blik draaide zich om naar de spiegel die al begon te misten door de damp van het water dat bleef vallen zonder terugkeer, hij vast op zijn glimlach, schurkenstaten en wellustige, drukte zijn vaginale lippen strak, dik, gerimpeld, ongelijk, een huivering reisde over zijn hele lichaam en na een paar seconden ging hij naar de douche. Het water zorgvuldig badend zijn hele lichaam, opende zijn mond om de hitte van het water te voelen, en keerde weer het beeld van de ontvangen sms, "Marina", en zijn geest vloog naar een wolk van stoom als zijn hand speelde onvermoeibaar met zijn reeds natte kutje zowel binnen als binnen, zocht zijn punt van plezier en streelde hem, de druppels water bleef vallen op zijn gezicht , op haar borsten, de vorming van kleine staar die uit haar rechte tepels, haar langzame bewegingen begeleidden zich met cirkelvormige bewegingen van haar heup, ze nodig had om zichzelf te neuken, ze nodig had om te ventileren, ze nodig had om zichzelf te bevrijden, ze versnelde het ritme, haar handen, haar heupen, ze had meer nodig, nam ze haar arm uit de douche en opende seks, gericht de jet naar de gezwollen clitoris dat ze hunkerde naar meer kracht Zijn lichaam schudde weer , met zijn tong weken zijn lippen uit zijn mond, naderen en weg te trekken de spuit, hoe dichter hij kreeg, hoe meer hij huiverde hoe verder weg hij hem nodig had, "Ik wil je neuken, ik wil je neuken" hij mijmerde tussen kreunen en kreunen als zijn benen trilden en de straal van warm water leidde haar naar een dreigende cumshot , haar kutje spoot binnen en buiten , bijna kon nauwelijks staan en een luide schok ingehaald met haar, haar kreunt schreeuwde, haar benen gedraaid, rustte een hand op de muur om niet te flauwvallen als de straal water klaar met haar te voldoen, liep ze als nooit tevoren, een intense, lange, prachtige run en op dat moment een woord kwam uit haar mond , bijna gedempt, bijna onmerkbaar, schokkerig en prachtig, "Alfredo". Hij snoof voor een moment als hij zijn kalmte herwonnen, zijn hart bleef kloppen, het was een prachtige rietje, hij was vrolijk, gelukkig, de opwinding al klein bleef gaan door, zijn tepels waren nog steeds hard, zijn benen waren nog steeds wankel en zijn geslacht, ruw, dik en nat nog steeds kloppend en als hij klaar met zijn douche dacht hij over wat hij had gedaan , bijna schuldig voelen bijna het gevoel bevrijd. "Wat een lelijke handdoek," zei ze toen ze zag haar weer, groen, om me te doden, ze trok de stekker eruit, ze droog, ze herstelde haar mobiele telefoon en met een glimlach op haar gezicht dat ze niet kon helpen, schreef "Alfredo" en gaf haar te sturen.