Ik was een rokkenjager, maar ik had een dun lichaam, ronde billen, enigszins vrouwelijk, ik droeg mijn haar lang tot aan

Ik was een rokkenjager, maar ik had een dun lichaam, ronde billen, enigszins vrouwelijk, ik droeg mijn haar lang tot aan de put van mijn rug. Hoewel sommige mannen aanboden om bij mij te zijn, was dat niet het mijne. Ik voelde me goed man. Ik had geen familie, ik groeide mijn hele jeugd op in een weeshuis, en toen ik 18 werd, begon ik te werken en ging ik daar weg. Soms had ik genoeg om een kamer te huren en voor mijn eten, wat weinig was, en daarom bleef ik mager. Ik had geen familie, ik kende mijn ouders, ooms, neven en nichten niet, ik werd gevonden aan de deur van een huis, maar ze logeerden niet bij mij maar belden de autoriteiten en ik heb mijn hele leven in weeshuizen in de staat gewoond. Ik heb mijn hele jeugd doorgebracht en niemand heeft mij geadopteerd. De jongens misbruikten mij omdat ik stout was. Ze noemden mij een vrouwenkont. Dus ik groeide op met dat trauma en was me zelfbewust over mijn billen, en mijn ietwat vrouwelijke vormen, de vrouwen met wie ik was vonden dat leuk, ze vonden het heerlijk om me om te draaien. Hij ging drie keer per week naar de club en probeerde altijd te flirten. Mijn probleem was geld. Op een van die dagen kwam een volwassen man, met een Russische stoel, naar me toe en vertelde me dat met wie hij ook was meegekomen, ik geen vrienden had, alleen. Hij probeerde een paar drankjes voor me te kopen, maar ik wees hem af, ik was geen homo en ik keek wellustig. Ik voelde me erg ongemakkelijk en vertrok. Net toen ik thuiskwam, greep iemand mij van achteren vast met een zakdoek gevuld met een vloeistof met een sterke geur, chloroform, en ik viel bewusteloos. Toen ik wakker werd, bevond ik me in een kamer zonder ramen, het licht was uit. Toen ik hem aanzette, zag ik een beeld waardoor ik bijna weer het bewustzijn verloor, maar door de indruk was de kamer omgeven door spiegels en werd er een vrouw in weerspiegeld. Ik was het, ik was gekleed in een heel vrouwelijk roze nachtjapon, plus een kleine string. Mijn lichaam was volledig geschoren, ik droeg make-up en mijn haar was blond geverfd met een zeer vrouwelijke golvende snit. In de kamer had ik een hele grote kast, bijna zo groot als de kamer, waar alleen heel sexy dameskleding hing, allemaal in mijn maat. Er was ook een tafel, een buis, een soort cabaret, een gigantische televisie, LED-type, plasma, dat maakte niet uit in die omelet. Ik begon te schreeuwen: wie heeft mij dit in vredesnaam aangedaan, maar niemand antwoordde mij. In de kamer stond een meubelstuk met allerlei make-up en een spiegel met spotjes, zoals de kleedkamer van een actrice. Ik begreep niet wat er gebeurde. Ik bracht vele uren door en ik begon honger te krijgen, en ik schreeuwde: wat willen ze me in godsnaam laten verhongeren. Plots ging de televisie aan en ze zag er klein uit, ze zei dat ze mijn instructeur was. Hij typte Skype en vertelde me dat als ik wilde eten, ik enkele instructies moest volgen. Hij zei dat hij moest oprotten. Nadat hij hem dat had verteld, ging de tv uit. En ik breng een paar uur door. Ik weet hoeveel tijd er verstreek. Maar ik stierf van honger en dorst, ik zei dat ik van plan was om samen te werken, maar geef me alsjeblieft eten. Er ging een luik open, met een draaibare console, met daarin een salade, met een beetje gekookte kip en een smoothie. Alles was goed begonnen. Ik ben het verschuldigd. De tv ging aan, vertelden ze me, deze keer laten we hem los. Maar als je wilt eten, moet je jezelf eerst schoonmaken, verzorgen, make-up opdoen en je kleden zoals jij je voelt. Je moet je ook leren gedragen als een dame. Ik at terwijl de tranen eruit kwamen. Wordt vervolgd... voor de volgende langere... P.S. Ik wacht op opmerkingen en suggesties, mijn e-mailadres is