Vliegen Het was een regenachtige nacht zoals de hele vorige, en ik zet denk aan alles, hoe uit te gaan in de wereld zond

Vliegen Het was een regenachtige nacht zoals de hele vorige, en ik zet denk aan alles, hoe uit te gaan in de wereld zonder te denken dat er iets met mij gebeurd, als Nu, als het naar buiten kwam was het logisch voor mij om nat te worden, maar omdat ik nadenk over deze dingen, zal het dat ik me verveel?. Op dit moment weet ik niet wat ik moet doen, ik ben alleen in mijn huis en. Ik kijk er echt naar uit om met iemand te praten, ik blijf een paar minuten denken dat Ik ga die persoon vertellen met wie ik ga praten, maar als ik de voorbereide toespraak, ik voel me alsof ik niet meer met iemand hoef te praten, ik voel me geventileerd en alsof ik advies had gekregen, het is een raar ding, want het doet tijd die nodig is om met iemand te praten en niet eens te schrijven had me weggehaald Ik snap het niet echt. Ik kijk naar de klok, het is 21.00 uur, wat kan ik doen, als ik ga liggen Ik zal waarschijnlijk niet in slaap vallen en als ik hier blijf zal ik waarschijnlijk meer vervelen, Ik dacht aan een ding, het bellen van mijn vriendje, hij is 16 jaar oud is drie jaar ouder dan me, is nooit naar mijn huis gekomen als ik alleen ben, en mijn vader weet niet dat ik Als ik hem hier vond, weet ik niet wat er kan gebeuren, maar ik heb het nodig. Ik kijk uit naar de tijd die nodig is om thuis te komen, ze zijn ongeveer 5 minuten, maar het lijkt me een eeuwigheid, tot eindelijk Komt zo nat aan, ik nodig hem uit om te gaan zitten, en ik breng hem een handdoek. Dan heb ik Ik voel me aan de ene kant van het, we bleven stil voor een tijdje totdat ik hem vertellen om me te kussen, hij zit en beweegt niet, ik ook niet, na een paar minuten stoppen we, en we gingen naar mijn kamer hand in hand, hij heeft zeer koude handen, ik weet niet of eng of de kou hij heeft, ik ben ook erg koud. We gaan naar mijn kamer en ik wil hem zeggen dat hij weg moet. Maar dat kan ik niet. Terwijl in mijn kamer, zaten we op het bed te kijken naar de vloer, maar plotseling iets leidt me naar hem toe en ik kus hem, hij vergevings en mij, de koude wordt opzij gezet, angst, eenzaamheid, vrijheid en het verlangen om te vliegen overstroming mijn denken, ik voel me vrij, dat moment is uniek, geen van de twee zegt een woord. In de kamer u alleen het geluid van onze kussen en onze oren horen alleen die kussen. Maar van het ene op het andere moment stopte hij met kussen. Ik was erg nat, ik opende mijn ogen, ik keek naar hem en hij keek naar me, ik werd wakker van mijn fantasie en kijk naar de deur, daar was mijn vader, ik zag hem uitspreken een woord dat zei: "Ga weg, " Ik was erg bang en rende naar buiten, rende, en rende Tot ik op een moment kwam dat ik niet wist waar ik was. Nu na 5 jaar, met een 4-jarige, 3 maanden oude zoon en ik met 18 jaar, realiseer ik me dat op die leeftijd kon je nog steeds niet vliegen, omdat eerst moet je leren. Het einde. Paula A. Q