OUDE BEKENDEN A/N: Dit verhaal speelt zich af in Marán, een middeleeuwse wereld fictief verhaal waarin ook de verhalen "

OUDE BEKENDEN A/N: Dit verhaal speelt zich af in Marán, een middeleeuwse wereld fictief verhaal waarin ook de verhalen "De Prins en de Ridder" zich afspelen, "Het duel", "Zwaarden, verraad en vampieren (ik en II)", "Spiegel, spiegel", "Wet Encounters" en "De val van Marán (ik en II)". Nou, ja, ik weet dat ze dat zijn Er zijn er veel, maar ik raad aan deze verhalen eerst te lezen voor een beter begrip het verhaal. I. DROMEN Er was eens een heel groot en welvarend koninkrijk, enkele jaren geleden honderden jaren. De bossen doorkruisten het oppervlak, zo nu en dan bezaaid met met een klein meertje. De mist bedekte de eeuwenoude bomen eromheen de houten huizen, aan de voet van het oude stenen kasteel. De mensen waren dat arm en bescheiden, voornamelijk toegewijd aan de landbouw, en ze wilden en Ze waardeerden hun koning, een rechtvaardig en vriendelijk persoon, die verstandig regeerde al zijn onderwerpen. Maar het gebeurde dat een duistere entiteit boven het koninkrijk zweefde. Een man met een ijzig uiterlijk die beweerde af te stammen van de koninklijke afstamming claimde de troon, bewerend dat deze in het verleden van hem was geweest en dat het juist was terug in jouw handen. De taal van bedreigingen maakte plaats voor de taal van Zwaarden en legers botsten met hun wapens op het slagveld, en de Bloed werd vergoten en bedekte de aarde, zoals zo vaak en zo vaak is gebeurd Het zal nog zo vaak gebeuren tot het einde der tijden. Maar het sombere wezen, ondanks het feit dat hij een enorme gastheer heeft van huurlingen, werd verslagen door het leger van ridders van die dapperen koninkrijk. Hij zwoer wraak en het koninkrijk werd gedecimeerd door een mysterieuze plaag Het zorgde ervoor dat mensen ziek werden en stierven. De straten waren vol met bleek lijken zonder bloed in hun aderen, te talrijk om begraven te worden, en Hij zei dat ze 's nachts opstonden om hun medemensen te bezoeken en hun eigendommen op te eisen kostbare essentie. Zoals bekend is bloed leven. Maar vijf van de dapperste ridders van de koning Ze gingen het hol van het wezen binnen. Er is sindsdien niets bekend over wat daar is gebeurd dat toen de enige twee overlevenden terugkeerden naar het kasteel, ze weigerden praten over wat er is gebeurd. Er wordt gezegd dat ze geschokt waren door wat ze zagen mannen richtten een geheim genootschap op om een einde te maken aan de bedreigingen bovennatuurlijke krachten die over mensen zweefden. Ze noemden zichzelf de Jagers. De verwoestende ziekte die het koninkrijk verwoestte, hield op, maar... Het gerucht ging dat het duistere wezen het overleefde en erin slaagde te vluchten, en dat maakte niet uit Naarmate de tijd verstreek, zou hij weer op de troon zitten. De troon van Maran... De laatste zonnestralen bezweken totdat ze vervaagden, terwijl heer Ythil voelde dat de lethargie die zijn botten in zijn greep had, hem verliet. leden. Hij stond beverig op en zijn stijve pezen schreeuwden van vreugde. pijn, vechtend om niet in duizend stukken te breken. Prey wachtte hem vasthoudend op de kleren van zijn meester. - Nachtmerries, heer? -Nee, dam. Herinneringen. Heer Ythil bleef nadenkend. enkele ogenblikken voordat u zich begint aan te kleden. Enig nieuws over de noorden? -Het gebruikelijke, heer. De froslines blijven zich hergroeperen, maar Het is niet bekend of ze van plan zijn op te rukken naar Maran of de grenzen te beschermen. -We nemen het risico niet. Het heeft mij meer dan vijf eeuwen gekost toegang krijgen tot de troon en ik zal niet tolereren dat sommige infrawezens alles verpesten. Wij zullen ze verpletteren. Nog iets anders? -Mijn heer... -Spreek, Prooi. -Magda is weer ontsnapt. - Verdomd rebels meisje... Nou, dat moeten we niet doen zorgen maken Zodra hij menselijk bloed proeft, zal hij een van ons zijn lichaam en ziel. Zoek haar niet, Prey. Zijzelf komt naar mij toe zodra ik accepteer wat het is geworden. II. ALLEYS De twee dieven lieten de jongen struikelen, na een korte achtervolging. De steegjes van de stad Risga waren donker en Ze waren volledig verlaten. Siri vervloekte zichzelf omdat hij erin ging de sloppenwijken zonder de bescherming van de bedienden van zijn vader. Het avontuur dat wat ik zocht, kon worden ingekort tot iets heel onaangenaams. Proberen de tranen en met de grootste kalmte die ze in haar stem kon opbrengen snauwde Siri naar de pestkoppen: -Genoeg! Laat mij met rust, of anders... -Of anders wat? Eén van de criminelen reageerde met een stem bespotten -Mijn vader... Mijn vader is de graaf van deze regio. Als ik Je doet iets, je... -Oef... Heb je dat gehoord, Silenus? Volgens mij zijn we het tegengekomen een goed stuk. -Het lijkt zo. Het leek mij al dat zijn kleding dat ook was duur. Hoeveel denk je dat we uit zijn oude man kunnen halen voor deze klootzak? -Als ik jou was, zou ik hem nu laten gaan. De twee criminelen wendden zich tegelijkertijd tot de persoon die hij had net gesproken. Het was een man die het tuig van een uitgeput paard vasthield. Hun kleren waren stoer en versleten, alsof ze dat wel waren geweest onderworpen aan een lange reis. Anders zou zijn gezicht behoorlijk aantrekkelijk zijn geweest vanwege haar vuile haar, dat slordig over haar schouders viel en a onbeheerde, weken oude baard die zijn gezicht bedekte. Hij was niet gewapend. De twee bandieten, doorgewinterd in vele straatgeschillen, Ze keken in de diepe ogen van de man en liepen langzaam achteruit, zonder stop met naar hem te kijken. Zijn blik gaf aan dat hij een gevaarlijke kerel was en dat hij meer was verstandig om confrontatie te vermijden. Zodra ze de hoek omgingen, zetten ze hun voeten neer in stof De nieuwkomer stak een hand uit naar de jongen om hem te helpen. meedoen. Siri aarzelde voordat hij het accepteerde. -Dus jij bent Dartens zoon. Ja. Je hebt een bepaalde vergelijkbaar. -Kent u mijn vader? Er klonk een toon van ongeloof door jongensstem. Die man zag eruit als een dakloze. -We waren vele jaren geleden erg vrienden, toen we allebei gingen Ridders van Marán. -Bent u een heer? Siri was sprakeloos. - Schijn kan bedriegen, jongen. De man bewoog vriendelijk het haar van de jongeman. ‘Nou, als je zo vriendelijk wilt zijn mij mee te nemen Zelfs hij zou je enorm dankbaar zijn. -Ehhh, ik... Ja, natuurlijk. Je hebt tenslotte mijn leven gered leven. Mijn naam is Siri, nou ja, Syrisch, maar niemand noemt mij zo, behalve mijn vader. Ben je...? -Oicán is mijn naam. III. REUNIES Siri had op een discrete achtergrond de hereniging tussen de vreemdeling en graaf Darten, zijn vader, ooit Ze kwamen bij het landhuis aan. Even dacht hij dat zijn vader hem dat zou geven een soeverein pak slaag omdat hij van huis is weggelopen en zichzelf in gevaar heeft gebracht, maar hij was verrast toen zijn vader hem omhelsde, bijna huilend. Dat was hij geweest de hele dag aan het zoeken en was doodsbang voor hem. Toen draaide hij zich naar hem toe man die hem vergezelde. De jongen vertelde niet hoe hij hem had gered die pestkoppen. Daarvoor gingen beide mannen op in een uitbundige omhelzing. Daarna hadden ze zichzelf opgesloten in de badkamer. Siri dacht dat vreemdeling genaamd Oicán moest dringend zichzelf en zijn vader schoonmaken luister naar zijn verhaal. De jongen was geen snuffelaar, maar hij kon het niet laten om tegen de paal te slaan oor naar de nabijgelegen muur. De muur was behoorlijk dik, maar hij kon het wel horen fragmenten van het gesprek. Voor zover hij kon begrijpen, was dat die heer geweest verbannen uit het koninkrijk, om redenen die Siri blijkbaar nog nooit heeft gehoord moest de hoofdstad bereiken om het koninkrijk te verlossen van een duistere dreiging die de jongen kon het ook niet verklaren. Zijn vader aarzelde niet om hem uit te nodigen voor dat diner nacht, ondanks de aanwezigheid van enkele gezanten van de koning. Oicaan Hij stond erop onmiddellijk te vertrekken. Zijn aanwezigheid daar, aangezien hij stil was verbannen, kon de graaf in de problemen brengen, maar Darten stond erop blijf daar. Hij was zijn gast en zelfs de koning kon niet zeggen wie hij was gastvrijheid verschuldigd en aan wie niet. Toen Oicán na een uur bijna de badkamers verliet kwam Siri tegen, die het niet kon laten om naar het prachtige te staren figuur van de mens. Na het verfrissende bad zag hij eruit als een heel ander persoon. verschillend. Zijn haar was schoon, in tegenstelling tot de eerste keer dat ze hem zag, en Het viel recht en glanzend op zijn schouders, en zijn baard werd zorgvuldig geknipt. Zijn lichaam was sterk en atletisch, als een wapen dat klaar was om te worden gebruikt gebruikt. -Uauh. Jij bent veel beter... Ik bedoel, ik... Siri bloosde. Zonder enige twijfel zag hij eruit als een volslagen idioot. "Ik bedoel... ik Ik wilde u bedanken... voor het redden van mij... meneer. Oicán glimlachte. Rustig maar, jongen. Behandel mij niet als een heer feodaal. Het was een waar genoegen om je te helpen. De ogen van de jongen waren gevestigd op de borst van de man. man. Zijn korte haar kon een griezelig kruislings litteken niet verbergen zijn gespierde torso. Oicán bedekte zich snel met zijn hemdje. Op dezelfde manier, en zonder dikke baard, een ander litteken op zijn wang was perfect zichtbaar. Siri Hij keek weg, nerveus. Ook al had die man zijn leven gered, De jongen was bang voor hem. Heer, mijn vader stuurt mij om u te vergezellen naar de salon. Het diner gaat beginnen. Errr... Meneer... Oicán draaide zich om toen hij op het punt stond te vertrekken. -Ja, Siri? -Als ze niet waren gevlucht... Die aanvallers, bedoel ik... Ja Ze zouden je onder ogen hebben gezien... Zou je...? -Ja. Het eten zou behoorlijk zuinig zijn, vanwege de ontberingen van de oorlog. De graaf en twee andere gasten waren in de kamer, maar de Oicáns gezicht stond versteend toen hij een van hen herkende. Hij droeg een strak donker wambuis, zoals gedragen door Marans verbindingssoldaten. Zijn haar was roodbruin en zijn gezicht glimlachte kwaadaardig, wat erop duidde dat hij Ik had hem ook herkend. -Dus de geruchten die jou in dit gebied plaatsten waren dat wel waar, meneer. Oicán fronste nors, terwijl graaf Darnet zich afwendde. Hij sprak hem met opgetrokken wenkbrauw aan. -Ik wilde je voorstellen aan Derro, de boodschapper van zijne majesteit Leopoldo, maar het lijkt erop dat jullie elkaar al kenden. -Ja, ik heb al het... "plezier" gehad om... "Derro" te ontmoeten. Ben jij nu de boodschapper van de koning, Presa? Toen ik je ontmoette, was je niets meer dan een vulgaire dief in dienst van een monster. Presa lachte humoristisch. Kom op, we beledigen onze soort gastheer met ruzies uit het verleden. Ik stel een wapenstilstand voor, Oicán. Immers, Nu hebben we een gemeenschappelijke vijand: froslines. Oude meningsverschillen zijn dat niet maar het water is weg... -Onenigheid?! Rancunes?! Is dat hoe je dat noemt Deed de moordenaar van Ythil...? Prey stopte met glimlachen toen ze haar ogen tot spleetjes kneep. Oicán se hij beet op zijn tong. Ik bevond mij op gevaarlijk terrein. Hij werd nominaal verbannen van Maraan. Alleen al zijn aanwezigheid daar zou hem zijn leven kunnen kosten. Met tegenzin, hij heer zat aan tafel. -Oké, Dam. Vrede... voorlopig. -Ik had graag langer willen blijven, maar plicht beweringen. Neem de boodschap aan waarover ik u vertelde, mijn heer graaf. "Derro" hield een envelop verzegeld met het zegel van het koninklijk huis aan Darnet voordat hij lid werd. -Blijf je niet eten? -U bent erg aardig, heer, maar mijn aanwezigheid is vereist in paleis Het was een genoegen. Wij zullen elkaar weer zien. Hij sprak die woorden terwijl hij zijn blik op Oicán richtte. Vervolgens verliet hij de kamer. Darnet rolde het perkament uit en las het zwijgend. Zijn gezicht verduisterd. -Het is slecht nieuws. De koning beveelt mij om alle garnizoen van het gebied, rekruteer een heffing en ga naar de hoofdstad om de leger. Alles wijst erop dat er een campagne tegen de frislijnen. -Uitstekend. 'Zei de jongeman die ernaast stond vanaf het begin meegeteld. Hij was blond, met groene ogen en heel donker haar. kort. Zijn gezicht was aangenaam, hoewel ondergedompeld in een permanente melancholische sfeer. Hij was gekleed in krijgskleding en het zwaard aan zijn riem gaf Oicán aan dat hij dat was voor een andere ridder van de Orde. Darnet stelde hem voor aan Oicán. -De heer aan mijn rechterkant is Oswick. Heeft een verblijf aangevraagd in mijn verblijfplaats voor deze nacht voordat hij verder ging op weg naar Maran. Ik denk dat je hebt zijn broer ontmoet. Zijn naam was Talmer. Oicán schudde de hand van de andere heer. Hij was sterk. - Opgetogen, ridder Oswick. Ik had de eer om mee te vechten meer dan eens tegen je broer. Hij was een heel moedig man. Het spijt me voor jouw dood in de strijd om het Noorden. Darnet sprak. Het moet ongetwijfeld een confrontatie zijn geweest vreselijk. -Dat klopt, meneer. Maar het is een onderwerp waar ik het liever niet over heb gesprek. Oicán voelde de reden. Ik had er geruchten over gehoord gebeurtenis en als een van de weinige overlevenden betekende dat ik moest vluchten van de strijd, een van de meest beschamende daden voor een ridder. Darnet sprak verzoenende toon. -Rustig maar, meneer. Niemand heeft iets tegen je. Hij De koning zelf was een van de overlevenden. Je hoeft je nergens voor te schamen. -Het was iets vreselijks. Die barbaren vielen ons aan overal. Mogen de goden mij vergeven, maar het enige wat ik kon doen was gooi mijn schild op de grond en vlucht. Pas op het laatste moment besefte ik het wat ik aan het doen was en ik keerde terug om mijn klasgenoten en mijn broer te helpen, maar het was al te laat. Het gevecht was voorbij. Ik glipte de bosjes in besneeuwd en ik kon een Danteske scène aanschouwen. De koningin van de froslines, die ene heks genaamd Nereia, heeft genadeloos mijn weerloze broer onthoofd. Ik niet Ik zal het vergeten zolang ik leef. Op dat moment zwoer ik op de ziel van mijn broer dat hij die vrouw zou vermoorden of sterven terwijl hij dat probeerde. -Een prijzenswaardige taak, Sir Oswick, maar te gevaarlijk. Ja Als ik het was, zouden we de froslines laten rotten in hun toendra's en hun heide. Ik begrijp niet waarom we hun woestenij al lang geleden moesten binnenvallen. zoveel eeuwen. -Ik dacht net als u vóór de strijd, mijn heer Darnet, maar, en met alle respect, je zat niet in die hel en je weet het niet waar we mee te maken hebben. De froslines zijn niets anders dan demente demonen. Ze nemen niet gevangenen. Zijn wet is doden of gedood worden. Als we geen strenge maatregelen nemen, zal dat wel zo zijn ons einde. - Stel je voor om ze af te maken? Ze allemaal uitroeien? Oicán kwam tussenbeide. -Ik zal niet ontkennen dat ik het leuk zou vinden, maar het zal niet nodig zijn. Verder, en Als ik zie hoe ze een paar maanden geleden vochten, ben ik niet helemaal zeker van onze situatie overwinning. Het zijn zeer gevaarlijke fanatici. Ze hebben echter een zwak punt: zijn vorst. Als we hem zouden afmaken, in dit geval Nereia, zouden de stammen dat doen Ze zouden zich verspreiden en niet langer een bedreiging vormen. De froslijnen zijn wezens wispelturig en wisselvallig. Zij behaalden hun overwinning door verenigd tegen te staan de ridders De val van hun leider zal betekenen dat veel van hun clans en Stammen, verstoken van leiderschap, zouden zich van de horde scheiden. -Ben je van plan om voor haar te verschijnen en haar uit te dagen voor een duel? -Nee. Ze kon me verslaan, ook al was ze een vrouw. Ik moet zorg dat ik het afmaak. De belofte aan mijn broer was om een einde te maken aan de zijne moord op welke manier dan ook. Maak een einde aan dat bloeddorstige beest zal voor de overwinning zorgen en vele levens redden, zowel mensen als... frislijnen. Ben je het er niet mee eens? -Die koningin, Nereia, kan een geduchte tegenstander zijn. We zouden zeker beter af zijn zonder haar, maar ik keur jouw methoden niet goed. -En onze eer? De Froslines hebben een geheel uitgeroeid cavalerieleger, waarin zich talrijke van onze metgezellen bevonden, inclusief mijn broer Talmer. We moeten er alles aan doen om ze te laten betalen dierbaar voor die wilden. Stelt u voor om niets te doen? -Nee, maar het verzamelen van een leger om ze te vernietigen is niet de bedoeling oplossing. We laten Marán onbeschermd achter. De elfen lijken kalm voorlopig, maar er kan elk moment een opstand uitbreken. Anderen koninkrijken, zoals Tholia, zouden kunnen profiteren van onze plotselinge zwakte val ons binnen. Voorlopig zijn de froslijnen de grens nog niet overgestoken. wij zouden dat moeten doen wacht tot je hun bedoelingen ziet, stuur niet nutteloos leger na leger. -Precies, en dat is waar ik zal ingrijpen. Stel dat Nereia Hij wordt wakker met een dolk in zijn borst. De oorlog zou eindigen voordat hij begon. Mij Ik zou graag uw medewerking willen hebben. -Het spijt me, maar ik denk niet dat het doel de middelen heiligt. -Je bent een domme moralist. Je vergeet wie de goede jongens zijn en wie de slechte zijn. -De goede? Ik denk dat als je het aan Nereia vraagt, nee Ik ben het ermee eens dat wij heren 'de goeden' zijn. Oswick keek Oicán minachtend aan. Ik zie dat het leven van Zowel mijn broer als die van zoveel anderen betekenen niets voor je. Je weet het niet... Je weet het niet... Oswicks stem brak. Er viel een traan over haar wang. vervolgde hij met schorre stem. Je weet niet in welke hel ik sindsdien heb geleefd. Veel nachten heb ik nachtmerries. Ik zie mezelf weer vluchten, terwijl mijn broer vraagt wanhopig om hulp. Ik steek mijn hand naar hem uit, maar voordat ik hem bereik, zijn hoofd vliegt door de lucht, terwijl die demon de vorm heeft van een vrouw onthoofdt met een enkele slag. Het afgehakte hoofd van mijn broer richt zijn ogen op mij op een vreselijke manier en zegt dan een enkel woord. "Lafaard". Oicán zweeg. Even wilde hij knuffelen die troosteloze jongeman en troost hem. Zeg hem dat hij moet blijven Talmer zou alleen zijn eigen dood hebben bedoeld. Vertel hem dat hij dat ook had verloor in die strijd een van de meest geliefde mensen in zijn leven: Magda, de meisje dat zijn schild en vertrouweling was. Oswick vertellen dat zijn geliefde Tagor Hij stierf onthoofd door een monster dat voor hem stond, zonder het te kunnen ontwijken en zo Ik begreep zijn pijn. -Luister naar me, Oswick. Deze oorlog begon met de dood van Feros, die een martelaar voor zijn volk werd. Bloed leidt alleen maar tot meer bloedvergieten. Geef je wraak op. Wie weet wat de dood van de koningin...? -Genoeg! Ik maak Nereia af zonder jouw hulp. Ik ben er ziek van dit zinloze gebabbel. Neem me niet kwalijk, graaf, maar ik moet zonder naar Marán vertrekken een seconde verspillen. De ridder verliet haastig de kamer. Oican en Dartner bleef alleen achter en stond voor de tafel. De ridder keek met spijt naar de graaf. -Het spijt me dat ik je diner heb verpest, oude vriend. -Nou, de waarheid is dat ik er bijna de voorkeur aan geef. dat was er niet genoeg eten voor iedereen. Oicán glimlachte terwijl hij ging zitten en naar het glas wijn keek. zenuwachtig voor hem. Aarzelend nam hij een grote slok. Dartners stem schok. -Weten? Misschien heb je het niet mis. Nereia is een moordenaar brutaal en meedogenloos. Hij vernietigde alle krijgsgevangenen zonder de geringste glimp van mededogen. -De gewoonte onder de froslines om de gevangenen ontstonden lang voordat ze werd geboren. Ik denk niet dat die vrouw dat is verschrikkelijker dan Feros was. Dartners stem kreeg die paternalistische toon Ik kende Oicán zo goed. Weet jij dat, Oicán? Je bent te zacht geworden. Wat heeft was die schildknaap die mij overal vergezelde, verlangend naar emoties, voor veldslagen om te strijden en van eer en glorie? Oicán glimlachte zonder humor. Misschien heb je er te veel gehad emoties en strijd en geen eer of glorie. Hier is het. IV. APPARTEMENTEN Oicán werd wakker zodra hij het geluid hoorde. Hij onderscheidde A silhouet afgetekend tegen de vensterbank, met de maan achter hem en Hij vervloekte zichzelf omdat hij niet gewapend was. Met een snelle beweging stond hij op en Hij pakte een van de armen van de indringer vast en boog die over zijn rug immobiliseer hem. Eindelijk kon hij zijn gezicht zien, enigszins verlicht door de maan. -Ik probeer stilletjes naar binnen te sluipen om mijn te snijden keel, prooi? -Ik geloof dat ik je al een keer heb verteld dat ik geen moordenaar was, Oicaan. Trouwens, ik hou van de manier waarop je mijn arm buigt. Oicán was zich plotseling bewust van zijn naaktheid antagonist. Zonder enige twijfel was Presa aangekomen in zijn kamer die was omgetoverd tot een hond, zoals ik hem zo lang geleden had zien doen. Zonder het te kunnen vermijden, hij De penis van de ridder begon een eigen leven te leiden en werd verhard, gevangen gezet tegen de vijand billen van zijn tegenstander. Oicán liet de wisselaar los en staarde hem ruw aan. -Wat doe jij hier? Laat me raden, je komt me wat geven bericht van uw heer. -De waarheid is dat nee. Ik kwam omdat we die keer We sliepen een paar jaar geleden en het leek me niet veel... Presa pakte Oicán bij zijn nek en trok hem naar zich toe. Hun Lippen ontmoetten elkaar in een natte kus. -...Heel weinig... De ridder begon een schijn van weerstand terwijl de shapeshifter duwde hem richting het bed. -Wacht, Prey... Ik weet niet of dit een goed idee is... -Als je wilt, zal ik stoppen. De wisselaar fluisterde terwijl Hij kuste langzaam Oicáns borst. Ondertussen streelde hij met één van zijn handen de heren kruis. Zijn pik, dankbaar voor de aandacht, stond rechtop. zijn gehele uitbreiding. Oicán kon het niet helpen om te kreunen. -Nee... Stop niet... Prey glimlachte, als een stout kind dat ermee weg is gekomen. zijn. Hij bleef de borst van de ridder kussen en knabbelde aan de tepels, totdat die het grote litteken ontdekte dat over zijn romp liep. Oicán was verrast tijdens een moment van het scherpe zicht van de wisselaar, dat haar ondanks alles had waargenomen het kleine licht. Zonder te stoppen vervolgde hij zijn reis met zijn tong, totdat hij tegenkwam nog een wat kleinere. De wisselaar grijnsde. -Wauw... Natuurlijk, je bent een schande... Godzijdank Ze hebben je op een bepaalde plek geen pijn gedaan... Prey bevrijdde de lul uit zijn kleding en slikte hem door gretigheid. Oicán kreunde toen hij de hitte van zijn mond en keel op zijn dikke voelde lid. Zo gingen ze een paar minuten door, totdat er een moment kwam waarop dat Oicán het niet meer aankon. Hij duwde Prey zachtjes en dwong hem te stoppen. Zuig zijn pik en leg hem met zijn gezicht naar beneden op het bed. Met beide handen hief hij de zijne op billen en observeerde ze ondanks het slechte zicht. Ze waren zo perfect... Klein harig maar erg mannelijk. Hij opende ze voorzichtig en onthulde hun opening. Oicán bleef staan om de brede schouders van Presa te strelen Hij beefde van verwachte opwinding. Ze hield haar billen uit elkaar en plaatste haar eikel over de anus van de wisselaar. Oicán stelde het zich voor, zonder erover na te kunnen denken hoe haar kont gretig zijn dikke lid inslikte. De ridder probeerde zijn zuchten te onderdrukken, om niet wakker te worden niemand in het Dartner-landhuis, maar hij kon het niet laten om te hard te kreunen toen Hij ejaculeerde in zijn geliefde. Zonder hem te verlaten, knabbelde hij aan haar oor, beloond met een kreun van plezier. "Nu is het jouw beurt", fluisterde Oicán in zijn oor en hurkte blindelings tegen Prey's middel en draaide hem om. totdat je voor hem staat. Haar lippen sloten zich om zijn pik en ze begon Lik en neem kleine hapjes gedurende enkele minuten. Op zijn beurt de vormveranderaar Hij voelde langs de rug van de ridder en liet zijn hand kronkelig naar beneden zakken Vind de billen en lokaliseer nauwkeurig uw sluitspier. Een vinger drong hem binnen en Hij begon enkele cirkelvormige bewegingen. Hij kon het niet laten om te kreunen, maar ging door met het zijne werken aan de penis die voor hem stond. Oicán ontplofte. Zijn gekreun weergalmde in duizend echo's op de muren van het gebouw blijven, zich niet bewust van het gevaar ontdekt te worden. Hij was zich nauwelijks bewust van de plotselinge nattigheid in zijn mond toen de wisselaar een orgasme bereikte. Hij De heer voelde de melkachtige warmte op haar gezicht en lippen voordat hij op de bank ging liggen kant van zijn liefhebbende tegenstander. Minutenlang was alleen de ademhaling te horen. van de twee mannen, totdat Presa de stilte verbrak. -Ik kan je niet overtuigen om niet te proberen Lord te vermoorden Ythil, toch? -Nee. Jouw heer is een monster. Het is een virus, een gigant bloedzuiger die niet zal aarzelen om zich te voeden met Marán en zijn volk, zoals een ziekte, totdat deze volledig onvruchtbaar is. Hij doodde koning Pontus en Tagor uw doelen bereiken. Zolang Ythil bestaat, zal niemand gerust zijn. Prey snoof boos en duwde de arm waarmee Oicán zat weg omsingeld -Je denkt dat ik mijn heer wil behouden, maar dat is echt zo Jij die ik probeer te beschermen. Ythil zal je in een oogwenk vermoorden als je geconfronteerd wordt Hij. Je moet je kinderlijke wraakzucht opgeven. Er komen tijden verschrikkelijk voor Marán. De sneeuwmensen hebben een horde gevormd in het noorden bijna niet te stoppen, geleid door die wilde Nereia. Binnenkort zal hij tegenkomen Marán, die alles op zijn pad vernietigt als niemand het tegenhoudt. -En wat heeft Ythil hiermee te maken? Leopold, onze koning, zal de leiding hebben om haar tegen te houden. Presa zweeg een paar ogenblikken, alsof hij twijfelde nastreven. Nee, Oicán. Leopold sneuvelde in de Slag om het Noorden. Wie regeert Hij is nu Lord Ythil en vervangt hem. Oicán zweeg. Het kan niet... Het is niet mogelijk... -Ja, dat is zo. Als het je lukte, door een mogelijkheid op afstand, Om er een einde aan te maken, zou je het koninkrijk naar anarchie leiden. Niemand kon de confrontatie aangaan frislijnen. Ondanks je spijt kan alleen Ythil Marán redden. Ik doe je een aanbod: Sluit je bij ons aan. Samen kunnen we winnen. -Nee! Ik weiger het te accepteren! Deze jaren heb ik de wereld rondgereisd, voordat hij als huursoldaat in Tolia belandde. U kunt controleren wat anderen bloedzuigers veroorzaakten welvarende koninkrijken. Eerst werden ze door elkaar geschud vreselijke verspillende ziekten, toen begonnen mensen te sterven bedwantsen, en dood en verlatenheid verspreidden zich naar naburige koninkrijken, zoals dodelijke epidemieën. Bent u een redder? Weet je wat hij deed met de inwoners van de Vijf Steden, degenen die vijf jaar geleden hun vernedering en val veroorzaakten leeftijden? Ze werden met een pennenstreek van de kaart geveegd, zonder genade aan een paal gehangen, totdat sterf, iedereen, zelfs de laatste vrouw en het laatste kind, zonder discriminatie. A Heiland? Zolang hij doorgaat met zijn parodie op het leven, zijn we gedoemd. -Stomme dwaas. Mijn heer zal je vermoorden alsof je een... mier, en ik kan er niets aan doen. Prey stond op uit bed en liep richting de deur. Oicán keek naar hem in de duisternis van de kamer. het licht van de maan verlichtte spookachtig zijn naakte contouren. De ridder zuchtte. -Waarom steun je hem? Hij is een kwaadaardig wezen. -Het kan zijn dat Ythil slecht is. Maar ik ben hem alles verschuldigd. redde mijn leven toen hij nog maar een puppy was, verdwaald in de straten van het naburige koninkrijk Tolia. Wist je dat ik niet als mens geboren ben? Ja, ja... Kijk me niet zo aan. Ik was de vierde pup uit een nestje. Niet alle shapeshifters zijn als mens geboren. In eerste instantie Ik besefte niet dat ik anders was. Ik dacht gewoon dat mijn broers meer waren dom dan ik. Maar ik besefte het al snel. Hij was geen normale hond, hoewel hij dat nog steeds was Ik wist niet wat een wisselaar was. Ik verliet de mijne en werd een hond stratenplan van Tal, de hoofdstad van Tolia. Hij was op het punt om te sterven van de honger, toen Op een nacht stopte een vreemd wezen voor mij. Dat merken we allebei, ieder van ons We stonden tegenover een bovennatuurlijk wezen. Hij kwam mij ophalen en zorgde voor mij. heeft mij geleerd hoe te veranderen in menselijke vorm en hybride. Ja. Ik denk dat ik van hem hou. Hij hield mij vast en getroost terwijl ik schreeuwde, terwijl ik voelde hoe elk bot in mijn lichaam leek breek en scheur mijn vlees, terwijl het zich in zijn nieuwe positie nestelt. Mijn Meneer vertelde me ooit dat als ik geen plezier zou voelen in pijn, ik dat wel zou hebben gedaan verloor zijn verstand tijdens de eerste transformatie. Misschien is hij al gek. Misschien iedereen wij zijn. Wat denk je? De ridder bleef stil. -Het spijt me, Oicán. Denk na over mijn woorden. Als je klaar bent met Heer Ythil, u zou Maran ter dood veroordelen. En jij zou mij ook moeten afmaken, want ik zal het met alle middelen proberen te voorkomen. De gevangene verliet de kamer, zonder de moeite te nemen zich aan te kleden. Oicaan Hij bewonderde voor de laatste keer de prachtige gestalte van zijn vijand en voelde zich somber wegen. Hij wist niet of het zijn verbeelding was, maar hij dacht dat hij klikgeluiden hoorde. bot, waarin werd aangekondigd hoe de wisselaar terugkeerde naar zijn lupinevorm. De ridder Hij werd ondergedompeld in een zee van twijfels. Een paar uur geleden had hij het zelf geprobeerd overtuigen Oswick, de jonge ridder, om niet te proberen Nereia te vermoorden, en nu had Prey hetzelfde met hem gedaan. Met weinig resultaat in beide gevallen. Zonder twijfel lachten de goden geamuseerd, terwijl ze alles overdachten de hemel V. HONGER Magda legde haar handen op haar buik. Ik had honger. De De avond ervoor had ze een damhert gedood, maar de essentie ervan had haar nauwelijks tevreden gesteld. Een donkere stem in haar vertelde haar dat iemands bloed haar zou kalmeren. ondraaglijke dorst. Maar ik kon het niet. Hij kon het gewoon niet. Verdomd geweten. Als ik wilde overleven, moest ik wel Weg met je oude moralisme. Maar zo gemakkelijk was het niet. Er was nooit iedereen gedood, zelfs niet in een gevecht. Het stemmetje binnenin fluisterde naar binnen een heel rustige toon: "Maak je geen zorgen. Geef mij gewoon de controle. Het zal maar een... seconde. En dan zul je zo blij zijn...' Hij dwong zichzelf aan iets anders te denken. Toen zag hij de boerderij. De opeenvolgende oorlogen Ze hadden de verschillende legers gedwongen de dieren op te eisen, maar toch Mogelijk is er nog een varken of een koe over. Magda zette nog meer haar hoed op kap en ging met vastberaden stap vooruit. Hij rook gemakkelijk de essentie van twee mensen. Twee jonge mannen. Degene die ooit een ridder van Marán was, ging naar de schuur. De geur werd daar steeds sterker. Hij ontdekte nuances van zweet, sperma en seks. Hun Zijn ogen bevestigden wat zijn reukvermogen had aangekondigd. Hij kwam voorzichtig binnen en Terwijl hij een ladder beklom, kon hij een jong naakt stel zien staan Hij bedreef de liefde bovenop de schuur. Hij kwam voorzichtig dichterbij hij voelde zijn niet-bestaande pols kloppen. Het waren twee jongens die dat ongetwijfeld hadden gedaan profiteerde van de relatieve privacy van de schuur om zich over te geven aan plezier. Hoe lang was het geleden dat je voor het laatst seks hebt gehad? Hij probeerde weg te komen het hoofd het beeld van Oicán. Ze kon zijn liefkozingen nooit voelen, en ook niet vertel hem dat hij van hem hield. Hij vervloekte zichzelf terwijl een plank onder zijn voeten kraakte. Was heel onzorgvuldig zijn. Magda kwam dichterbij en keek toe. Het lage gekreun, evenals het visioen voor zijn ogen, Ze begonnen zijn koude bloed te ontsteken. Op zijn rug lag A blonde jongen van een jaar of twintig. Echter, vanwege het meesterschap waarmee Hij bewoog zijn lippen rond het lid van zijn partner en sloot hem gevangen in zijn mond. afwisselend penis of testikels, het leek erop dat hij ondanks zijn jeugd een geweldige ervaring in de liefdeskunsten. Boven hem nog een jongeman met een donkere huidskleur aantrekkelijke man slikte de lul van zijn partner in terwijl hij tegelijkertijd streelde met zijn vingers zijn billen. Magda merkte dat ze kreunde, ondanks dat ze opgewonden raakte door de aanblik dat hij al de gelegenheid had gehad om andere vleselijke verbintenissen tussen hen te overwegen mannen toen ze in Marán tot ridder werd opgeleid. Zich niet bewust van het spookachtige toeschouwer, de blonde jongen stond op, kuste zijn metgezel op het voorhoofd en Hij ging heel langzaam verder met het introduceren van zijn pik in zijn donker geliefde, en dan aan een intense rit beginnen. De vampier streelde zichzelf met opzettelijke traagheid haar vagina, terwijl ze op haar lippen beet en haar ogen sloot. ogen. Er waren nog maar een paar uur voordat de dodelijke zon op zou komen. Jij Er was weinig tijd meer als hij wilde acteren. Hij dacht erover om ze te vermoorden en hun bloed te drinken, maar... Ze waren allebei zo mooi, zo vol leven. Nou, het was zijn leven of het jouwe. Ik zou het moeten doen. Was hij niet een monster geworden? Nou, het was tijd om gedraag je als zodanig. Tenminste één van hen. De blonde jongen of de donkere? Magda vervloekte zichzelf. Ik kon het niet. Tegen wie was ze gedraag je als een bloeddorstige godheid en beslis wie mag leven en wie moet ik doodgaan? Hij besloot dat hij geen van beiden zou doden. Ik voelde enige opluchting nadat hij zijn gewetensproblemen had opgelost. Ik zou niemand vermoorden als ik kon vermijd het. Maar dat loste het hongerprobleem niet op. Het was een sensatie vergelijkbaar met een grommende maag, maar merkwaardig genoeg leek het deze keer niet zo onderdrukkend. Sterker nog, ze was veel rustiger, bijna verzadigd. Ik had het niet gezien paarden of koeien bij aankomst. Zouden ze kippen hebben? -Je had honger, toch? De vampier verstijfde toen ze naar de figuur keek. leunend op de schuurdeur. Ondanks dat hij eruit ziet als een man, glimlacht hij Het gezicht van het wezen had een wolfachtige snuit en oren die bevestigden dat dit niet het geval was volkomen menselijk. -Jij?! Magda ontblootte haar scherpe tanden en siste: voorbereiden om te springen. -Rustig maar, kalm. Ik kom in vrede. Onze heer noch Hij weet niet eens dat ik hier ben. Ik wilde gewoon weten hoe het met je ging. Weet je, een klein gezelschap tussen... tussen... -Monsters? - Nou, dat is een manier om het te zeggen. Hoe dan ook, ik zie dat je jij repareert ze goed. Tagor heeft zijn toestand nooit aanvaard. Wat betreft Stephan... -Tagor? Uw voorwaarde accepteren? Wat zeg je? -Ik bedoel waarvoor Tagor nooit heeft gedood voer. In tegenstelling tot jou. - Maar wat zeg je in vredesnaam? Ik heb niemand vermoord! Prey trok verrast een wenkbrauw op. Zwijgend wees hij de vinger naar de tweede verdieping van de schuur. Pas toen vroeg de vampier zich af hoe het kwam dat die twee geliefden hadden niet vanaf de zolder gekeken, gealarmeerd door de discussie daarover Prey en zij bleven. Het gebouw viel in een doodse stilte. Magda pikte geen enkel geluid meer op, ook al was ze nog ontwikkeld zintuigen. Ik hoorde alleen... Vliegen? Magda liep langzaam naar de trap. -Mijn heer vertelde me ooit over gevallen die vergelijkbaar zijn met die van u. Hoe noemde je ze? Err... Oh, ja. Traumatische hiaten, denk ik. Ehhh... Ik dan jij Ik zou niet naar boven gaan. Het zal je niet bevallen wat je gaat zien. Magda negeerde hem. Hij pakte de ladder met beide handen vast. Hij kreunde toen hij ontdekte dat zijn vingers onder het bloed zaten. Hij wreef in zijn handen tegen hun kleding, maar het maakte ze alleen maar roder. Zijn kleding had veranderde kleur. Het was karmozijnrood. Hij hoorde Presa's woorden nauwelijks. -Welkom in het koninkrijk van monsters. VI. GEVANGEN Oicán ontspande het tempo van zijn paard. Ik had alles gereden de dag en de zon bereidden zich voor om onder te gaan aan de horizon. Ik had een plan nodig van actie. Hij was in de war en de omvang van zijn taak overweldigde hem. Doden Ythil, wetende dat hij nu koning van Maran was? Hoe zou ik het krijgen? Plotseling bleef er een pijl aan de voeten van zijn paard steken. wist dat het schot niet gemist had, maar een waarschuwing was. -Identificeer jezelf, mens, anders gaat de volgende rechtstreeks naar jouw hart. Het accent liet geen twijfel bestaan. Elfen! Het moest ongeveer zijn rebellen die strijden tegen de bezetting van Bosquia. Deze groepen hadden hij acteerde al een aantal jaren, en zijn aanvallen waren zelfs toen Marán niet gestopt Bosquia werd geannexeerd. De koppigheid van de elfen was verrassend. Darten hem Hij had gewaarschuwd dat hij er een paar zou tegenkomen, maar hij had niet meegenomen geen enkele vorm van voorzorg. Nu vervloekte hij zichzelf erom. -Niet schieten! Ik ben... een eenvoudige reiziger. Ik heb niets tegen jou. Gooi dan je zwaard neer, stap af en ga liggen. Oicán liet met tegenzin het wapen los dat Darten hem had gegeven. hadden verstrekt. Even dacht hij dat hij kon galopperen en wegrennen, maar het meest Het was waarschijnlijk dat hij als een speldenkussen aan een spies zou eindigen. Hij dacht überhaupt haast. Als de elfen ontdekten dat hij een ridder van Maran was, werden ze gehaat veroveraars, konden afscheid nemen. Oicán lag met zijn gezicht naar beneden op de grond, terwijl hij voelde hoe twee figuren het struikgewas verlieten en zijn benen vastbonden. armen achter zijn rug. Vervolgens blinddoekten ze hem en leidden hem bijna een uur door het bos naar een plek die hij niet kon onderscheiden. Hij werd geduwd en geduwd naar een verborgen plek. gevangen wat rumoer en gesprekken in de elfentaal. Uiteindelijk werd hij opgesloten in een soort kamer. Oicán bleef staan. Waar zou het te vinden zijn? Plotseling Hij was zich ervan bewust dat hij niet de enige was. Hij kon nog een keer dichtbij ademhalen. -Wie ben je? De meneer kreeg geen reactie. Misschien was het dat wel jouw verbeelding? Verdomde blinddoek. Hij probeerde zichzelf te bevrijden van zijn banden. A nutteloze inspanning. Hij verstijfde plotseling toen hij merkte dat koude vingers naar hem uitstaken. Ze streelden zijn wang. De schrik deed hem naar adem snakken, terwijl hij volkomen bleef liggen nog steeds. -Het lijkt erop dat we elkaar weer ontmoeten, mijn beste Oicán. Die stem... Dat kon niet waar zijn. -Ben jij... Schat? -Je hebt een goed geheugen, ondanks de jaren die zijn verstreken. Een hand verwijderde de blinddoek die zijn zicht bedekte. Vóór de zijne De elf verscheen met verbaasde ogen. Het was helemaal niet veranderd. Zijn magere gezicht Hij was precies zoals hij zich herinnerde, hoewel zijn lichtbruine haar was uitgegroeid weer totdat het zijn schouders bereikt. Hij droeg een donkerleren wambuis en een riem hing een fijn zwaard. Hij was net zo schattig als ik me herinnerde. -Mijn lieve Oicán... Het is zo, zo lang geleden... Ik weet niet of jou slaan of... Zijn gezicht kwam langzaam dichterbij tot het nog maar een paar stappen verwijderd was. centimeter van Oicáns gezicht. In één vloeiende beweging de lippen van de elf Ze sloten de hunne. Het was een lange, heel lange kus. Honing raakte de lip onderkant van Oicán en zoog en rekte hem bijna genadeloos uit, totdat hij loskwam plotseling. De lip keerde met een nat geluid terug naar zijn oorspronkelijke positie. -...Of kus je. Miel likte haar lippen terwijl ze keek pervers tegen de heer. Opnieuw streelde hij de wang van de verraste man. heer. Je weet niet eens hoe vaak ik je wilde hebben zoals ik ben. Je bent nu, tot mijn beschikking, volkomen weerloos. Oicán beefde opnieuw onwillekeurig.