De hond van mijn buurman maakt me gewoon gek. Is Ik zag haar op straat en in het park terwijl ze zachtjes met haar heupe

De hond van mijn buurman maakt me gewoon gek. Is Ik zag haar op straat en in het park terwijl ze zachtjes met haar heupen schudde en van streek raakte al mijn zintuigen. Ik had haar vaak gezien, maar nog nooit zo dichtbij als wilde. Waarom hebben we haar niet benaderd? Ik wilde dichterbij komen, maar daar was het altijd hield Javier, mijn meester, mij tegen met de riem. Ik kijk in zijn ogen, smekend, hem smekend om te beseffen wat ik wil. -Hé, Pepe, gooi niet zoveel! Wat is er aan de hand? Ah! Vind je de hond? Nou, natuurlijk vind ik dat leuk! Ik kijk naar hem en dan naar haar. Het is een authentieke schoonheid. Het is een jonge hond van iets meer dan een halve meter groot. hoogte. Ze heeft heel glanzend, geelachtig wit haar, prachtig. En waarmee genade loopt en schudt haar heupen en schouders! Zijn poten lijken te blijven drijven het asfalt. -Je hebt geen slechte smaak... zegt Javier, maar ik ben het niet. aanbeden door iedereen die er uitziet, behalve door de eigenaar. De menselijke smaak is enigszins ingewikkeld maar ik kan me voorstellen dat ze een aantrekkelijk mens is. De vrouw heeft ook haar goudkleurig maar niet zo mooi als die van mijn hond, misschien zelfs niet de natuurlijke kleur. Ze heeft volle lippen en ziet er ook jong uit. Op het einde, Hoewel mensen niet erg aantrekkelijk zijn voor een hond, lijkt zij dat wel te zijn voor mij Javier. Het belangrijkste is dat we blijven lopen en, wonder!, wij We wenden ons tot hen, als iemand die het ding niet wil. Ik kan niet stoppen met naar haar en haar te kijken Hij merkt mij ook op en kwispelt met zijn staart. Mijn hart klopt zo snel dat ik schiet van de gordel totdat u buiten adem raakt. Ze wil ook graag dichterbij komen Mijn. Hij vindt mij leuk! -Stil, Dora! vertelt zijn minnares hem. Dora, mijn lieveling heet Dora! - Het lijkt alsof ze elkaar willen leren kennen, zegt mijn meester. Ze beginnen met elkaar te praten, maar wij niet wij luisteren. Ze hebben onze riemen een beetje losser gemaakt, genoeg dus Wij kunnen onze neuzen bij elkaar steken. Zijn neus is heel zacht als hij de mijne streelt. We ruiken elkaar en ik ontdek een doordringende geur waar ik van houd. De zwarte ogen Ze glanzen en hun staart kwispelt bijna net zo veel van vreugde als ik. -Waarom laten we ze niet een beetje los? stelt mijn meester voor, gezegende zijn. En ze laten ons eindelijk vrij! Ze rent door het gras en Ik volg haar. We jagen elkaar achterna, gek van inhoud. Dan vechten wij, maar het is een spel en we kwispelen vriendelijk met onze staarten. Ah, dat heb ik zelden gevoeld net zo blij als met haar spelen! Het spel duurt zo lang als onze meesters willen. Voor mij niet Ik zou nooit moe worden om met haar te spelen. Ik ga heel blij naar huis, alleen maar denkend aan Ga terug naar het park en vind haar daar. Als we met de lift naar boven gaan, vertelt Javier me dat ik een zeer mooie en zeer goede hond op een zeer overtuigende toon. Hij streelt mijn hoofd en Ik kwispel met mijn staart, blij. De waarheid is dat ik niet weet wat ik heb gedaan om mij te maken feliciteer zo, maar het kan me niet schelen: hij is mijn meester. De volgende dag regent het en ik voel me erg ongelukkig. dan zie ik het de druppels glijden door het raam en ik voel me verdrietig omdat mijn meester dat niet gaat doen loop naar het park. Maar in de middag stopt het met regenen en is het zonnig. Mijn meester wacht niet meer en neemt me mee voor een wandeling. Zal ik haar vandaag zien? Als ik mijn meester observeer, lijkt het mij dat hij Hij zoekt naar zijn menselijke vrouwtje zoals ik naar mijn hond zoek. Ja, ze is in het park. Ik probeer mijn meester zover te krijgen dat hij me met meer naar Dora brengt, maar dat is niet nodig, zegt hij rechtstreeks naar de eigenaar. Ze begroeten elkaar en beginnen weer te praten. Ons We spelen rennend door de plassen. Dan zeggen ze lachend dat we heel erg zijn "smerigste", maar Dora en ik zijn blij. Ik ben eraan gewend geraakt haar te zien. Javier is erg goed en gelijkmatig neemt hem meer mee voor wandelingen dan voorheen. Ik hoef niet langer met mijn snuit aan te dringen. totdat hij mij meeneemt: nu doet hij het heel gewillig en zonder dat ik hem eraan herinner. Hij maakt de eigenaar het hof, maar verkering tussen mensen is heel vreemd complex. Ze praten en praten over veel dingen die ik niet kan begrijpen. Dat is hoe Mensen zijn ingewikkeld! Voor mij is de wereld simpeler. Het is een wereld van geuren en geluiden die ik leuk of niet leuk vind. Ik hou niet van het geluid van wekker en de geur van wasmiddel. Ik hou van de geur van nat gras en Vooral die van Dora vind ik erg leuk. Gisteren was een geweldige dag. Ik voel mijn lichaam trillen van euforie van de lente. Javier zegt dat dit "ijver" is, maar het is veel meer dan dat. Hij kan niet begrijpen dat mijn hele lichaam trilt omdat het lente is. Wil Ik zie haar meer dan ooit en ik word ongeduldig totdat we gaan wandelen vijf uur in de middag. Ze wachten op ons en Javier laat me los om mee te gaan Dora. Kwispel met je staart. Ik ruik zijn lichaam en het ruikt specialer dan ooit ik word er gek van. Ik blijf eraan snuffelen en ik ruik de geur die mensen begrijpen veel dingen, maar niet die geur. Ik voel me euforisch als die geur me bereikt sterk van zijn lichaam. Het is heel bijzonder, want zij is ook heel enthousiast en Je wilt dat ik het dek. We stoppen met spelen en ik blijf achter. Ik wil verder klimmen zij - Pepe, blijf stil! Het haalt mij weg van haar. Waarom heeft hij het gedaan? Misschien begrijp je het niet dat mijn lichaam het nodig heeft, dat het iets is dat boven mijn wil ligt. Mij Ik voel me diepbedroefd. Javier en zijn vriend voelen zich enigszins gewelddadig vanwege de situatie. -Nou, je ziet dat onze honden heel goed met elkaar overweg kunnen zegt Javier, om de spanning met een glimlach te doorbreken, en ze lacht verlegen. Net als wij, toch? Ze lacht naar hem, maar dan kijken ze elkaar toch wel nieuwsgierig aan, denk ik. I. Als je met mensen samenleeft, leer je veel dingen. Maar het park is voor vandaag voorbij en we keren niet terug naar huis de onze, maar die van Dora. Ik vind het een leuk idee, want op deze manier kan ik meer zijn tijd met haar. Maar als we bij hun huis aankomen, scheiden ze ons en laten ons achter verschillende kamers, met een deur tussen ons in. Hoe hadden ze dat kunnen doen dit! Ik krab aan de deur en probeer er tegenaan te duwen, maar hij gaat niet open. Ik lig erin Ik vloer en probeer teleurgesteld te slapen. Ik kan Dora's snuit bijna voelen, dus bij mij in de buurt, aan de andere kant van de deur. Ik word wakker. Er zijn geluiden te horen en ik steek de gang over om te zien wat komt voor. De huisvrouw van Javier en Dora zijn samen in de kamer. Ik open gewoon een beetje de deur met de snuit en ik zie ze. Ik kan mijn ogen niet geloven! Zijn we doen het allebei. Ik had mijn meester nog nooit ontucht gezien. Het heeft een vorm heel vreemd, want zij staat open met haar benen en gezicht naar boven, terwijl hij duwt tussen de benen. Het is heel vreemd en het lijkt helemaal geen houding. comfortabel, maar ik merk de opwinding. Bovendien zijn zij naakt, en de mensen ook Ze kleden zich voor heel weinig dingen naakt uit. Ik kan het niet meer aan! Waarom kunnen ze het doen en wij niet? Wij voelen de behoefte net als zij, met dezelfde kracht. Ik ga naar de deur die mij scheidt van mijn Dora en ik blijf krabben en duwen terwijl ik haar hoor kreunen van wanhoop. Werkt niet. Toen zette ik mijn poot op de hendel daar is de deur. Het gaat open! Wat is Dora blij! En wat ben ik blij! Hij likt mij snuit en kwispelt van vreugde. Ik ben ook blij haar te zien, maar dat geur wekt mijn behoefte op een manier die ik niet kan beschrijven. Ik weet alleen dat Ik moet het bedekken. Ik ga achter haar aan. Dora lijkt het zo hard nodig te hebben zoals ik en het vertrekt als ik erop stap. Ik weet dat ik iets groters ben dan zij en Hij zal vast een beetje last hebben van mijn gewicht, maar dat lijkt hem niets te kunnen schelen. mijn penis is recht en rechtop, klaar om het te doen. Ik weet niet waarom ik het zo graag wil doen, maar nee Het maakt mij uit. Het bloed vraagt mij. Ze blijft heel stil, bijna stijf in de houding plaats, zodat ik er goed in kan doordringen. Als ik haar penetreer, trilt mijn hele lichaam van emotie. Ik duw zachtjes en mijn penis komt in de bodem van het gat terecht tussen zijn benen heeft. Ik heb zin om te blaffen, maar de emotie is zo sterk Ik blijf stil en doe niets anders dan duwen en duwen. Het is allemaal zo snel en tegelijkertijd intenser. Mijn lichaam trilt totdat ik klaarkom en al mijn lichaam valt uiteen in het hare. Dan voel ik me uitgeput en ontspannen. Alle spanning is verdwenen. Ik ga van haar af en lik haar snuit. Ze moet het voelen hetzelfde als ik. Ik zou het graag willen weten, maar ik kan het niet. Ik beweeg mijn staart omdat ik dat ben blij. Ik zou het graag opnieuw en opnieuw willen doen. Javier verschijnt met zijn vrouwtje. Ze lijken ook erg tevreden na de paring, maar ze zien ons niet graag samen. -Pepe! Wat heb je gedaan? vertelt hij mij. Ze schelden ons een beetje uit, maar niet heel serieus. Ze zijn begripvol met ons mee en ik wrijf mijn neus tegen mijn meester Javier. Het is een paar maanden geleden en nu kon ik niet gelukkiger zijn. omdat we allemaal samenleven. In eerste instantie maakte ik me zorgen, omdat ik het nadat ik het had gedaan Dora werd vele malen dagenlang op vreemde wijze erg dik. Nu is het weg dik Maar er zijn veel honden thuis! Ze lijken ook het meest op haar een beetje voor mij. Het is allemaal heel vreemd, maar dat maakt niet uit. Ik voel me gelukkig. Dit is voor mij een bijzonder moeilijke categorie. Wachten dat het niet al te fantasierijk is. Ik zal u dankbaar zijn en uw vraag graag beantwoorden opmerkingen en kritiek. Een hartelijke groet. Solharis. Dit werk valt onder een Creative Commons-licentie.