In de armen van een Gorilla Ze strekte zich uit voor de monitoren die haar dat toestonden kijk in de levens van haar geliefde gorilla's, een jonge wetenschapper uit platinahaar bleef geabsorbeerd en oprecht gefascineerd door de beelden dat ik observeerde. Het was Yvone, de dierenarts die verantwoordelijk was voor de monitoring tijdens de nachtdienst naar de mensapen die een gerenommeerd centrum vormen onderzoek in gevangenschap gehouden. Van middernacht tot negen uur in de 's Morgens lieten zijn kristalheldere groene ogen die niet los doorgaans volgzame dieren, afgezien van het maken van aantekeningen op hun laptop, drink een kopje koffie of blader door een tijdschrift over onderwerpen van het hart. Dat is het, ondanks dat het zo is Yvone, een aantrekkelijke vrouw, had in haar weinige relaties geen geluk gehad affectief. ‘Mensen zijn niet mijn ding’, placht hij zichzelf te rechtvaardigen in zijn eenzaamheid functie. Maar deze afleidingen waren meestal van korte duur, net als bij de gorilla's Ze hadden constante zorg nodig. Soms deden zich onaangename incidenten voor: twee mannen konden dat doen vechten om een bepaald loops vrouwtje, of om een lid van de roedel die gewond raakt om welke reden dan ook. In die gevallen was het de beurt aan Yvone om in te grijpen. Gevuld met een pistool met verdovingsblokjes of met zijn EHBO-doos, het moest wel Betreed het kunstmatige leefgebied van de gorilla's en repareer dingen. Niet altijd Het was gemakkelijk, maar de vastberaden dokter dacht dat ze de ins en outs al had geleerd functie. Bovendien reageerden primaten doorgaans goed op hun aanwezigheid. Die avond ging het prima. De meeste apen sliepen vredig, en slechts een paar nachtbrakers Hij paradeerde ongemakkelijk voor de infraroodcamera's. Yvone glimlachte tevreden: Er gebeurde niets vreemds, hij kon rustig opstaan om naar de badkamer, iets waar zijn lichaam al heel lang om vroeg. Hij liep slecht door een gang verlicht, luisterend naar zijn stevige stappen die weergalmden in de overweldigende stilte. Eenmaal in de badkamer pakte Yvone haar grijze rok op en liet haar kleren zakken. roze interieur. Toen, zittend op het toilet, deed ze, zoals altijd, een korte terugblik op zijn leven. Hij had altijd van dieren gehouden; sinds ik klein was, was er had duizend en één huisdieren in zijn huis. Maar nooit een vriendje. Misschien vanwege jouw teruggetrokken karakter of hun neiging om voortdurend bedekt te zijn met haar of veren had geen enkele man haar serieus als een potentiële partner beschouwd. Zijn adolescentie en universiteitsjaren waren dus erg frustrerend voor hem geweest. zij. En dat had haar nog sterker tot de zoölogie gedreven. Hoewel zijn salaris Het was zo laag dat ze het zich niet eens kon veroorloven make-up te kopen. Nadat ze haar behoefte had gedaan, keek Yvone in de spiegel uit de badkamer en analyseerde zijn uiterlijk zoals elke avond. Zijn gezicht zag er fris uit nog steeds, vooral met die blonde pony die sierlijk over haar heen viel jeugd front. Zijn nek was dun en fijn; het eindigde in de schouders bijna altijd bedekt door een blouse, waar haar borsten naar verlangen moederschap. Een taille die leek op een wesp en lange benen voltooid het stel. 'Ik kan nog wel iemand vinden,' zei Yvone tegen zichzelf. het beoefenen van de meest verleidelijke van haar glimlach. Zo vergroot ze haar gevoel van eigenwaarde, De dokter liep terug naar de controlekamer van het laboratorium en wachtte dingen vinden zoals ik ze had achtergelaten. Maar hij zou er één nemen onaangename verrassing. 'Mijn God! Wat gebeurt hier?' riep ze angstig uit let op de beelden die in realtime werden weerspiegeld door de monitoren om hem heen voorzichtig. Daarin kon je duidelijk een enorm gevecht tussen twee zien gorilla's, zeer zeker mannetjes, die geen tekenen vertoonden dat er binnenkort een einde zou komen gelukkig. Het werd tijd om in te grijpen. Yvone deed wat lichten aan in de kunstmatige habitat en met zijn dartpistool als zijn enige bescherming, Hij bereidde zich voor om het gorilla-toevluchtsoord binnen te gaan. Wat ik niet wist is dat de Het gevaar waarmee hij te maken zou krijgen was veel groter dan hij had aangenomen. Eenmaal geplant op de vloer van de zeer grote schuilplaats, werd de De roekeloze wetenschapper bewoog zich behoedzaam naar de sector waar die was het gevecht gezien. Bijna in het donker, luisterend naar het maximum, ging hij stap voor stap vooruit. stap naar die plek. Bij aankomst vond hij waar hij bang voor was: een van hem favoriete gorilla's, die reageerden op de naam Gonzo, lagen op de op de grond, bijna bewusteloos. Blijkbaar was er geen spoor van zijn rivaal. Niet Yvone. hij verspilde tijd en scheen met zijn zaklamp in de pupillen van gonzo, in een poging dat te doen laat hem reageren. Even dacht hij dat hij het had bereikt: de ogen van hem Patiënt gaf een verandering aan. Maar dan, weerspiegeld in die plassen donker, kon Yvone, enkele seconden voordat ze bewusteloos viel, zien hoe Beni, de alfamannetje van de roedel, stond vlak achter hem, met een onvriendelijk gezicht en het zijne sterke opgeheven arm Toen ze uit haar lange slaap ontwaakte, was het eerste wat Yvone zag bij de Het licht van de dageraad, dat bijna doorbrak, ging naar Gonzo's aandachtige en kalme gezicht. slechts enkele centimeters van zijn eigen gezicht verwijderd. Nog steeds in de war door de enorme klap die dat gaf had gekregen, merkte de dierenarts de vreemdheid van haar niet meteen op Situatie: Hij lag in de armen van een gorilla, met gescheurde kleren absoluut hulpeloos. Het was misschien vijf of zes uur in de ochtend, dat was het. Yvone negeerde hem. Het enige waar ze zeker van was, dankzij wat ze deed Zijn instinct gaf aan dat hij zijn leven te danken had aan de bescherming van Gonzo. Dit was een jong exemplaar, ongeveer achttien jaar oud, in de puberteitbloem Wanneer hij in zijn volle lengte wordt opgericht, kan hij ongeveer twee meter lang worden en wegen bijna honderd kilogram. Als vijand zou hij zonder twijfel een beest zijn geweest vrezen. Maar in zijn ogen zag Yvone een vriendelijkheid en tederheid die zo groot was Ze wist meteen dat hij haar geen kwaad zou doen. Langzaam, beschuldigend van de klap van Beni stond de dokter op van de schoot van haar beschermer en keek hem aan voor het eerst in het hele lichaam en als gelijke. De gorilla was niet vertrokken allemaal ongedeerd na zijn confrontatie met de agressieve leider van de roedel. Sommige Op zijn harige armen en schouders waren duidelijk krassen te zien. Yvone vond dat ze konden tenslotte niet anders dan hem helpen, en hij kwam naar hem toe. Hij legde zijn hand op de Gonzo's wang en sprak liefdevol tegen hem, vanuit de ziel. 'Je hebt je gisteravond als een dapper man gedragen. Ook al was je dat wel gewond, verdedigde je me en redde je me van de andere gorilla. Dat maakt jou mijn 'Prince Charming,' zei ze opgewonden, terwijl ze voor Gonzo knielde. Deze pakte hem Hij hield zijn hand stevig vast en bracht die naar zijn borst. De wetenschapper kon het voel het snelle kloppen van uw hart, tekenen van groeiende opwinding wat het dier ervaart. Yvone interpreteerde het zo, maar ze voelde het niet eens angst of zorgen, maar eerder een vreemd gevoel van vervoering en opwinding op haar lichaam, waardoor ze huiverde. Een excentriek idee had hem overvallen verstand. Met het excuus dat hij een van de wonden van de primaat moest schoonmaken, scheurde hij een deel ervan van haar blouse om een verband te maken, waarbij ze een deel van haar delicate lichaam ontdekte jeugdige huid. De gorilla verborg zijn gretigheid niet voor die gladde buik, dus anders dan die van jou. Maar hij gedroeg zich nog steeds goed en bleek meer te zijn ridderlijker dan veel mensen zouden zijn. Gedomineerd door een maalstroom van gemengde gevoelens en wispelturig besloot Yvone door te gaan met het strekken van het touw, om de aap die er al was te verleiden Hij zag haar met ogen die iedereen als gladheid zou hebben omschreven. «Vind je het leuk Wat zie je? ' Vertelde hij haar provocerend terwijl hij zich volledig terugtrok blouse en beha, waardoor haar stevige en royale borsten met tepels zichtbaar worden heel moeilijk met emotie. Niet zonder enige angst strekte Gonzo zijn armen naar hem uit die perfecte borsten, ermee spelen en er zachtjes in knijpen zijn grove vingers. Yvone liet hem het doen en concentreerde zich op wat er in de kamer gebeurde. behaard kruis van het dier. Daar groeide een echte inzet op volle snelheid, voorbereidend op een onvermijdelijke aanlegplaats. Het was alleen genoeg om de boel een beetje versnellen. Maar slechts een klein beetje. 'Laat mij mijn rok uitdoen,' fluisterde de haastige vrouw. meisje, dat in een mum van tijd van dat kledingstuk afkwam en haar achterliet strakke kont blootgesteld aan de barre weersomstandigheden, en vooral aan de Gonzo's latente impulsen. Deze duurde niet lang: zijn handen gleden weg snel richting die roze billen, zonder verder gedoe de ondergoed dat zijn enige verdediging vormde en de eigenaar daartoe dwong open onbeschaamd uw benen. Yvone voelde plotseling de druk van iets heel hard proberend haar gereserveerde privacy binnen te sluipen, en ze merkte dat ze langsgestalkt werd al snel door een grote vrees: zou hij in staat zijn de aanval van hem te weerstaan geweldige partner? Zou haar maagdelijke poesje zo'n pik kunnen weerstaan? dik en krachtig? Maar Gonzo gaf hem niet veel tijd om na te denken die kleinigheden. Zijn stomende lid baande zich al een weg door de delicate vaginale plooien van de dokter, steeds harder duwen wilde impuls om die drempel van begeerte te overschrijden. Yvone was aanvankelijk uiteraard boos. Zelfs niet in zijn meest gekke seksuele fantasieën waarvan ik dacht dat ontmaagd worden door een gorilla dat zou zijn een proces dat tegelijkertijd zo pijnlijk en zo plezierig is. Pijnlijk omdat De pas vrijgegeven vagina had moeite zich aan te passen aan een binnendringend lid van een duidelijk onevenredige omvang. En prettig vanwege de wrijving continu dat dat lid met zijn schokken genereerde was meer dan genoeg stimuleer alle zenuwverbindingen waarmee de wijze natuur is had de smalle Yvone-tunnel voorzien van verbindingen die dienden om te vervoeren vloed van plezier naar je hersenen. Deze kon ze nauwelijks allemaal assimileren: Bij de Binnen enkele minuten nadat ze was gepenetreerd, ervoer Yvone het meest intense orgasme dat je je maar kunt voorstellen. door een vrouw. Een hevige hitte straalde door haar lichaam en maakte haar vergeet alles behalve genieten van plezier. En dat is niet zo gestopt. De gorilla bleef hem steeds meer geven, zonder tekenen van vermoeidheid te vertonen. Maar hij gebruikte zijn viriele orgaan niet alleen om zichzelf te overgeven hij en zijn nieuwe vriend dat onbeschrijfelijke genot. Op de grond liggen, weggaan Zodat Yvone haar hectische rit kon voortzetten, had Gonzo zijn handen vrij. om het genereuze lichaam van zijn menselijke metgezel grenzeloos te strelen. Spoedig die prachtige tieten, trillend op het ritme van wilde copulatie, werden gezien genadeloos geplukt en geknepen door Gonzo's enorme handen, gewend aan de grofheid van de vrouwtjes van hun soort. Maar er was nog meer: de gorilla, nee tevreden met willekeurig gerangschikte borsten en roze intimiteit die Yvone hem vol vertrouwen had gegeven, sindsdien had hij er geen moeite mee om hem te introduceren geleidelijk of plotseling naar buiten, een of meer vingers in de tedere kont van de dokter, die het stoïcijns moest volhouden terwijl die vingers haar ontheiligden rechtdoor en totale straffeloosheid. Nou ja, Yvone kon weinig doen om dit misbruik te voorkomen vertrouwen. Aan de ene kant hield haar langdurige orgasme haar alleen maar gefocust in wat er gebeurde in het onderste deel van zijn buik en rug. En aan de andere kant: Wat had zij, een delicate en onderdanige vrouw van de wetenschap, tegen kunnen doen? de verlangens van haar enorme dominante man? Daarom keer op keer de gigantische penis van de gorilla ging volledig zijn lichaam binnen en liet een plakkerig spoor achter van het onmiskenbare sperma van primaten in dat proces, sperma dat samen met ander sperma in de zee druppelde effluvia, uit de gesmeerde vagina van de dierenarts, en zelfs uit haar baarmoeder. Als beide genetische materialen niet onverenigbaar waren geweest, zonder enige twijfel Yvone zou die extravagante ochtend zwanger zijn geworden van Gonzo. En misschien dat Deze mogelijkheid zou de eenzame wetenschapper niet volledig van streek hebben gemaakt. Voordat er was Ik dacht dat ik veel wist over gorilla’s, maar die dag had ik het ontdekt een aantal interessante dingen. Het waren prachtige dieren, die tot beide konden geven heb onbaatzuchtig lief alsof je plezier in overvloed schenkt. Heel anders dan mannen dus. Het vermoeden dat Yvone in eenzaamheid had gebroed bleek waar te zijn wees waar: mensen waren niet voor haar. Hoe lang was Gonzo dale que dale bij de verantwoordelijke persoon de bescherming en het toezicht ervan? Twee uur misschien? De waarheid is dat op dit moment dat de aap het niet langer kon weerstaan en voor de laatste keer zijn liters sperma ejaculeerde warm in een extatische Yvone, de zon scheen al vroege ochtendstralen naar de verzengende kunstmatige habitat van de gorilla's, waardoor hun ontwaken en, uiteraard, zijn nieuwsgierigheid naar het recente en exotische Gonzo-verovering. Ze zakte een paar ogenblikken op haar borst. minnaar. Ze voelde zich vreemd, maar niet ongemakkelijk in die houding, alsof ze dat wel was Iets natuurlijks is de dageraad naast een viervoeter die je heeft betrapt. Ja, ze deden pijn sommige delen van het lichaam, zoals haar gekneusde borsten en haar gespannen kruis. Maar ze was nog steeds tevreden. Ik had ontdekt hoe verrijkend dat was Dat zou zijn taak kunnen zijn. Zoveel mogelijk wassen en aankleden, en geholpen bij beide taken door de bladeren van struiken en varens moest Yvone de opdracht uitvoeren weg terug naar het laboratorium. Hoewel het waarschijnlijk was dat zijn vervanger en collega's die dag iets te laat arriveerden, kon hij het risico niet nemen Ze zagen haar halfnaakt, slordig en gehavend. Met een kus op de wang Ze nam afscheid van Gonzo en vertrok snel, bedekt door de nieuwsgierige ogen de rest van de gorilla's spraken hem aan, sommige wellustig en andere onbeschaamd. Gonzo, wiens ogen een zekere droefheid vermengd met zelfvoldaanheid weerspiegelden, verliet haar met rust laten. Zonder twijfel voelde hij dat dit niet zijn laatste zou zijn ontmoetingen met de mooie mens die zijn eentonige leven was binnengekomen. Van spel, kon hij altijd teruggaan om een gevecht met zijn goede vriend Beni te faken.
