Fusion Model Group.Author's note: Als iemand commentaar wil geven of beoordelen, kun je een e-mail sturen naar janis.estigma@hotmail.es belofte om te reageren. Dank je, Christus kwam thuis uit het dorp. Hij en Chessy lunchten bij Encarna's huis, uitgenodigd door de vriendelijke dame. Encarna was een energieke vrouw uit Almeria, al in de zestig. Net als vele anderen, emigreerde hij uit Spanje in de jaren 1960 en ontmoette een zeer vriendelijke homoseksuele gentleman. Ze kwamen tot een wederzijds voordelige overeenkomst. Als ze zouden trouwen, zou ze staatsburgerschap krijgen en kreeg hij een perfecte dekmantel. Het idee was zo goed dat ze bijna drie decennia samen doorbrachten, totdat de man stierf aan een hartaanval, verscholen in bed met een 22-jarige jongen. Encarna runde een schoon en eerlijk pension, in een gebouw van drie verdiepingen in de buurt van Chessy's appartement. De vrouw had haar appartement op de begane grond en al het andere was opgezet in kamers van verschillende grootte, elk met een eigen badkamer, om gasten tegemoet te komen. Encarna stond in het dorp bekend om zijn uitstekende keuken. Al haar gasten aten, ten minste eenmaal per dag, met haar, in de enorme eetkamer van haar appartement. Ze volgde de politiek van de oude logieswoningen: maaltijden gingen de prijs van de kamer in. Dat was Encarna's routine, die zijn gasten bediende, winkelde op de NoHo-markt en zorgde voor het koken voor de twee dozijn klanten die hij altijd in zijn pension had. Ze was niet langer verantwoordelijk voor het schoonmaken van het gebouw, degraderen in een paar naburige dames, die waren erg blij met een dergelijke kans, maar de keuken was van haar en niemand anders. Chessy kende Encarna, want bij zijn aankomst in het dorp bracht hij drie maanden door in zijn pension en kende hij de roem van zijn stoofschotels. Dus, toen zijn vriendschap met Christus kristalliseerde, leidde het hem ertoe zo'n dame te ontmoeten. Zodra hij encarna's appartement binnenkwam, begon Christus te snuiven als een down dog, zijn mond die uit de herinneringen kwam die aan dergelijke aroma's verbonden waren. Die dag, in het bijzonder, de dame leed varkenslende, met knoflook, wijn en tijm, en vervolgens begraven ze in boter, en dus het behoud van hen, zoals nog steeds werd gedaan in Spanje. Wie had er geen modder orza, vol kaas in olie of lendenen in dierlijke boter? Christus glimlachte, toen hij aan het antwoord dacht. die van de stad hadden het niet, trepaorzas, aangezien zij hen in hun land riepen. Het was een zeer zuidelijke benaming, samengesteld uit twee woorden: trepa, een informele vorm die betekende gooien op de grond, morsen, en orza's, de kleine vaten van gekookte klei die werden gebruikt om bederfelijke voedsel op te slaan, bewaard in olie of pekel. Toen de emigratiehausse aankwam, die zich over de hele wereld uitbreidde naar de Andalusiërs, was er een sterke vraag naar typische producten uit de regio. Die migranten konden deze lekkernijen, waaraan ze zo gewend waren, niet vinden, in Duitsland, Zwitserland of Engeland. Zelfs degenen die in Noord-Spanje verbleven hadden gekregen. Dus, toen ze terugkwamen op hun vakantie, verzamelden ze traditionele vituallas, die hen minstens een half jaar zouden vasthouden, zodat ze de nasmaak van hun thuisland konden terugscheppen. Hammen, worstjes en chorinomen, beboterd vlees, gedroogde peulvruchten, oude kazen en gekonfijte vruchten, werden bereid in Andalusische huishoudens, door onbaatzuchtige familieleden, wachtend op degenen die ver weg waren en "de orza's beklimmen", om al deze producten mee te nemen. Want zo rook het appartement van Encarna, Andalusische keuken, van de oude, zoals toen het werd geslacht in de clan en offerde vijf of zes grote varkens, die werden omgezet in karbonades, hammen, en heerlijke worstjes die zou verdwijnen in de volgende maanden. Wat de dame betreft, ze was erg blij om een jongen uit Algeciras te begroeten, zo ver van haar land. Hij nodigde hen uit voor een aantal snacks, en Chessy lachte, luisteren naar hen chatter in die snelle, fluitende taal zeiden ze was Spaans, maar dat was niets als wat er werd gesproken in de Spaanse buurt. Vanaf dat moment werden beiden uitgenodigd om te lunchen aan de tafel van Encarna, samen met hun gasten, minstens één keer per week. En van daaruit kwam hij, met een gezwollen buik omdat hij twee keer een volle plaat pruilde, waar hij niets aan had, van zijn kikkererwten, zijn bonen en zijn tedere aardappelen, tot een goed stuk rib, wat kalkoen en vers spek dat bij de prik kwam. Hij heeft al maanden geen stoofpot geproefd en hij had het druk. Dus toen hij de zolderdeur opende, keek hij uit naar een kort dutje, om de spijsvertering te verbeteren, weet je. Zoals gewoonlijk, zowel zijn tante en neef waren niet thuis, dus hij had een paar uur alleen, om te slapen op hun gemak. Hij hoorde de saaie snikken als hij voet op de eerste stap leidt naar de mezzanine. Hij verraste en gluurde in de slaapkamer van zijn neef. Het Japanse scherm, zwart en bloemrijk, was met pensioen. Hij kon zien dat er niemand was. Hij koos ervoor om naar die van zijn tante te kijken en zag haar op het bed liggen, zijn gezicht verborgen in zijn handen, huilend in stilte. Hij vroeg zich af wat er zou zijn gebeurd om een vrouw als heel als Faely ten val te brengen. Zou er een ongeluk zijn gebeurd? Je dacht van niet, je zou geroepen zijn, toch? Is er iets mis, tita? – heel voorzichtig gevraagd. Ik merk dat de vrouw het huilen probeert te onderdrukken, maar het duurde nog steeds bijna een minuut om haar hoofd op te tillen, nippend aan tranen. Hij keek hem aan met die rode ogen en glimlachte naar hem. Het is niets, Christus, alleen vrouwendingen. Maak je niet druk. Tita, alsjeblieft - zat op de rand van het bed, zachtjes spreken, in het Spaans. Dat je me als kind ziet, betekent niet dat ik zea ben. Ik geloof niet dat een gezeur van vrouwen je uitscheldt. Je bent een ervaren vrouw, gewend aan tegenslagen. Ik denk dat ik je weer vragen ... is er iets mis? Het is oke ... Hoe dan ook, je zou uiteindelijk uit te vinden - ze zuchtte, grijpen een zakdoek uit een ladekast en veegde haar gezicht. – Er is een bepaald probleem ontstaan in Juilliard dat... spatten me. Met studenten? – Christus wist niet waarom, maar dat klonk als een seksueel probleem. Nee, in godsnaam... Met een leraar, een collega... "Amm" – Christus wachtte tot zijn tante zichzelf uitlegde. Zie je, na enkele jaren van celibaat, heb ik een affaire gehad met een... Partner. Het is al maanden geleden dat het voorbij was, maar nu heeft hij problemen met zijn vrouw en hij heeft besloten om terug te komen naar mij. Zi? En dat wil ik ook niet! Maar hij chanteert me met een reeks foto's die hij in zijn bezit heeft. Hij dreigt ze openbaar te maken op school, en dat zou me fataal zijn. Juilliard stemt niet in met een dergelijke houding, onder zijn leraren. Ik kan ze me niet laten ontslaan, Christus. Met mij gaat het goed. Het is een ingewikkelde kont. We moeten de weegschaal nivelleren. Normaal gesproken zou ze gewelddadig zijn; sloeg hem in elkaar en neem de foto's van hem, door zupuesto ... Nee, dat kan ik hem niet aandoen... Dat dacht ik al. Hem op zijn beurt chanteren? Heb je iets sappigs over hem? Nee, dat doe ik niet. Trouwens, hij heeft nu weinig te verliezen. Christus zuchtte, op zoek naar meer ideeën. Ik moet meer weten. Ik kan geen output vinden met zo weinig gegevens. "Nu niet," snikte zijn tante, ineens. Ik kan er niet over praten! Oké, tita, rustig aan. Zolo vertelt me of hij zet veel druk op je ... Hij heeft me geen ultimatum gesteld, maar hij heeft me duidelijk gemaakt dat hij het meent. Dat is goed. Je moet erover nadenken. Ik ben hier goed in, Zabes? Ik heb zelfs zaken geregeld, terug in Algeciras, maar ik moet het allemaal wegdoen, om de details vast te leggen, in de implicaties. Begrijp je? Ja, Christus, maar... niet nu, fluisterde Faely. Nou, het maakt niet uit. Zi je zegt dat er nog tijd ... maar gooi het niet weg in een kapotte kamer. "Ja," sred ze. – Christus... Wat is dat? "Dank je," zei hij, leunend over hem heen en kuste hem op de wang. Geen dank. Voor ezo ben je mijn kleine meisje, "glimlachte hij. _______________________________________________________ Diezelfde middag kwam Zara als een storm aan op het hok. Hij bracht goed nieuws voor zijn neef: een sollicitatiegesprek! Eigenlijk is zoiets laten vallen op het gezicht van een Saladillo zigeuner geen goed idee. De Armonte clan en het werk ... Alsof ze niet veel kruimels maken tussen hen, maar Christus stoïcijns, als een kampioen, en luisterde naar zijn neef, elleboog in de keuken poyo. Het lijkt erop dat het meisje dat voor het virtuele agentschap zorgde, trouwde en haar baan opzegde. Ik had hem diezelfde ochtend horen reageren op de Iron Lady zelf, – een bijnaam die de manager had verdiend met een pols – en aan hem had gedacht. Christus had hem meermaals verteld dat hij zich heel goed met computers omging, wat helemaal waar was. Niet voor niets, hij was verantwoordelijk voor downloads voor de hele clan, zowel in films en muziek. Ik vertelde de manager over u en vertelde haar dat er geen probleem zal zijn het verzorgen van de website van het agentschap. Toch, neef? Door zupuesto, neef. Het onderhouden van een kantoor pagina is een klein meisje. Je moet ook zorgen voor andere dingen, zoals het ophalen van post of het opzetten van koffie. Weet je... "Zi, ik zie, wat ze zegt een "run, go and tell" - Christus zuchtte. Ik weet niet wat dat is, neef. Een jongen voor alles, Zara. De wild card in het kantoor, glimlachte hij. Ja, dat, maar... Oké, hè? Zi, bonica, maak je geen zorgen. Een baan is een baan. Het feit is, Christus hoefde niet te werken op dit moment. Zijn spaargeld gaf hem om een paar jaar op vakantie te zijn, maar het nieuws had hem zeker geschokt. Het was een modellenbureau. Het zou geen zware taak zijn, het zou niet overweldigend zijn, en hij zou misschien zelfs zijn eigen kantoor hebben. Hoe kun je het weerstaan om omringd te worden door mooie meisjes? Morgen ga je met me mee. Het interview is om negen uur 's ochtends," vertelde Zara haar, trekken uit de koelkast. Perfect, neef. Waar is mijn moeder? – vroeg de kostbare mulat, zodra de euforie verdween. Haar hoofd deed pijn en Ze heeft haar een tijdje naar bed gegooid," verontschuldigde Christus haar. Nu bellen we haar om te senar. Is er iets wat ik voor je kan doen? Je de salade maken. Kun je een Caesar maken? Ezo die je draagt? Een lauwerkrans? "Nee!" riep Zara lachend. - Het is vernoemd naar de chef-kok die het uitgevonden. Aaah... naar de dagen ze iets te leren, neef ... Je vertelt me wat hij draagt en ik neem hem mee... _______________________________________________ Het agentschap was op Dominick Street, niet ver van de metro halte. Het was een oud hotel, omgebouwd tot een charmant kantoorgebouw. De gehele derde verdieping was eigendom van Fusion Model Group, een naam die in handen was van het bureau. Zara leidde hem door een paar glazen deuren, waardoor een glinsterend blond meisje achter een marmeren toonbank, het dragen van een hands-free op haar linker oor. Zara stelde haar voor als Alma, de receptioniste. Het meisje schetste een ongelooflijke en professionele glimlach op haar, terwijl nog steeds praten door de microfoon. Ze liepen door een brede gang, met uitzicht op de buitenkant en verschillende kantoren. Zara vertelde hem dat het management personeel en het reclameteam er waren. Aan het einde van de gang werd de kern van het agentschap geopend, in verschillende bijgevoegde kamers, van grote afmetingen. Christus observeerde de dynamiek van het personeel. De eerste kamer had twee interne kantoren, gesneden met glazen panelen, bedekt met donkere, half verhoogde paarden. "Dat zijn de kantoren van de assistenten van de chef," zara uitgelegd. In het midden van de kamer, rond een drinkwaterfontein en een chocolademachine, organiseerden verschillende fauteuils een wachtruimte, waar twee mooie meisjes zaten, zowel zwart, als, voor het, een vijftigjarige man, die zich vastklampte aan een aktetas, die zijn oog niet van hen afhield. Aan de andere kant, achter een mat scherm, waren verschillende kappersstoelen leeg, naast enorme spiegels, voorzien van hun eigen verlichting. "Grondgebied van de make-up en kappersteam," zei Zara, wijzend. Zara leidde hem naar de volgende kamer, alleen gescheiden door een ingangsboog. Aan de rechterkant, alsof het een gigantische glazen urn, een enorme boardroom werd blootgesteld, uitgerust met een lange tafel, evenals een gebied van stoelen voor het publiek, tegen de muur op de achtergrond. Aan de linkerkant, twee deuren met een gouden label. Deze keer waren de muren niet gemaakt van glas, maar van werk. "De kantoren van de Iron Lady en de chief, evenals de grote vergaderzaal," zei haar neef. - Buiten dat, zijn er twee fotomontage kamers, een klein fotolab, de badkamers en de kleedkamers. Boven heeft het bureau een magazijn, waar we zowel vanuit de kleedkamers als via de hoofdtrap toegang toe hebben. Zara klopte met haar knokkels aan de deur gemarkeerd met het label "Priscila Jewinski, Manager" en ging. Christus wachtte bij de deur en voelde zich een beetje nerveus. Deze situatie was absoluut nieuw voor hem, zowel het werk als het milieu. Zara kwam naar buiten en, glimlachend naar hem, instrueerde hem om binnen te komen. Nu is het jouw beurt. Bel me met wat er ook gebeurt. Dat is prima. Geef me geluk, neef. "Veel succes, neef," zei hij, stampen een dikke kus op zijn wang. Een oudere dame, ongeveer zestig jaar oud, zat achter een stalen en glazen bureau, zeer modernist. Hij keek naar zijn computerscherm en instrueerde hem, met een gebaar, om plaats te nemen voor haar. Christus deed dat en overwoog de vrouw, in vermomming. Hij droeg kort krullend haar, gerangschikt in grote golven, van een pure platina toon die perfect verborgen zijn grijze haren. Hij had een intelligente blik die zijn donkere ogen beklemt. Zijn gezicht, al geraakt door de leeftijd, toonde nog steeds de afdruk van een roemrijk verleden. Van wat ik kon zien Christus, door de glazen cover van de tafel, droeg hij een ingerichte broek, donker, en een satijnen blouse, in een ruwe kleur, zeer elegant met zijn kant manchetten. Zonder nog steeds de aandacht van de manager, Christus keek rond het kantoor. Hij bleek een beetje Spartaans naar zijn smaak. Een kleine zwarte leren bank, tegen één van de muren, twee archiefkasten naast het venster, achter het bureau; een bijzettafel achter de deur, met een ergonomische stoel, en de stoel waarop Christus zat. Er waren nauwelijks persoonlijke voorwerpen, behalve een portrethouder op het bureau van de vrouw, met een foto die de zigeuner niet kon zien, en een grote foto omlijst op een van de muren. Christus herkende de manager, minstens dertig jaar jonger, in de momentopname van een mooie glimlach, getoond op de voorgrond. Achter het lachende gezicht, een ontgroening, de Brooklyn Bridge. "Die foto is uit 1972," zei de dame plotseling. – Ik was net aangekomen in New York. "Ze is mooi," mijmerde Christus. Bedankt. Uw naam...? Christopher Heredia, mevrouw. Nou, Christopher. Zara heeft zeer lovend over je gesproken. Ik denk dat je familie bent. Ja, mevrouw. Ze is mijn nicht, aan moeders kant. Dus ze is deels Spaans? – deed een wenkbrauw fronsen. "Spaans," herstelde Christus hem. Zoals ik. Mooi land... Spanje. Ik was meerdere malen in de San Fermines ... Ik kom uit de andere kant van het land. Ah, Andalusië, ik zie... Mooie stranden en vele bars met tapas... "U kent mijn land heel goed, mevrouw," zei Christus, enigszins vleiend. Ja dat is zo. Ik ben van plan terug op vakantie te gaan. We zullen zien... • Laat het me weten wanneer u besluit, kan ik een aantal fantastische sites aanraden, natuurlijk, buiten de toeristische routes. Puur naïef... We zouden dankbaar zijn, Cristóbal, en nu, laten we de tour verlaten en ons concentreren op wat het agentschap nodig heeft. 'Ja, mevrouw– Christus zat in de stoel. De manager keek hem recht in de ogen voor een paar seconden. Hij nam een potlood met zijn hand en begon te spelen met het tussen zijn vingers. Heb je referenties? Een cv? Hij vroeg, met een glimlach ladina. Nee, mevrouw. Het heeft me volledig verrast. Ik ben op vakantie in New York, zonder gedachten over werken. Ik ben bijna meegesleurd in uw kantoor, mevrouw - Christus glimlachte terug, samen met de grap. De meisjes zijn nu erg impulsief. Heel veel. Ik begin het te merken. Maar ik zal eerlijk tegen je zijn. Ik heb nog nooit voor een patroon gewerkt. Wat ik heb gedaan is in een familiebedrijf, maar als het jou gebruikt, kan ik elk medium beveiligingssysteem hacken. • Wow... We gaan het Pentagon niet bestormen. Christus slikte het woord 'jongen' in. Het was geen tijd om te protesteren tegen de deal. Als de dame een slimme "jongen" wilde, zou hij haar dat geven. "Omdat je niet wilt, omdat "massavernietigingswapens" als je hebt," zei hij, wijzend zijn duim over zijn rug, verwijzend naar de mooie meisjes in de andere kamer. De manager liet een verrassende lach, in een sterke en aanstekelijke toon. Ik vind je leuk, Christopher. Je hebt precies het karakter dat je nodig hebt voor een functie zoals die wij aanbieden. Mijn naam is Priscrilla, zei hij, het verlengen van een hand boven het bureau. Iedereen noemt me Christus. Opgetogen, Priscrilla, antwoordde hij, met zijn warme hand. Met mij gaat het goed. De klus is de volgende. De officiële website van het bedrijf wordt dagelijks bijgewerkt, met evenementen, vacatures, nieuwe campagnes en andere secties. De profielen van de vertegenwoordigde modellen worden ook bijgewerkt, indien van toepassing: werk kroniek, roddels, verklaringen voor fans ... Op dit moment hebben we tweehonderd eenentwintig modellen, zowel vrouwelijk als mannelijk; waarvan ten minste dertig voorste rij. Christus liet een gesten dat de manager tevreden. Kun je daar voor zorgen? Geen probleem, Priscrilla. Evenals het onderhoud van de server en het interne netwerk van het kantoor. Is dat het echt? Christus knikte, zonder zijn glimlach te veranderen. Wetende wat het vorige meisje aan het doen was... • U zou de post van de dag, na het verzamelen van wat er in het postkantoor. Dat is prima. Je zou boodschappen doen voor de afdelingen. Heb je een rijbewijs? Natuurlijk - zijn uitdrukking bewoog geen greintje met de leugen. Dat is goed. Je zou zorgen voor een verscheidenheid aan taken die ontstonden, onverwacht. Wilt u ons koffie serveren, ik of onze baas, Mrs. Newport? Helemaal niet, Priscrilla, zolang het maar niet allemaal tegelijk is. Hahaha... Je bent in een goede bui, Christus. Ik vind het leuk. Bedankt, Priscrilla... Of moet ik je op een speciale manier bellen, als je besluit om hier te werken? Hij vroeg, met enige retinination. Iedereen noemt me Miss P, daar ben ik aan gewend geraakt. Dat en de IJzeren Dame, het zijn mijn namen van oorlog, "lachte ze. Maar je me Priscrilla noemen, in vertrouwen. "Je lijkt me leuk te vinden," zei Christus. Normaal doe ik dit meestal niet. Ik liet de administratieve afdeling de inhuur doen, maar hij vertrouwde Zara. Dus kom naar de administratie en leveren dit - vroeg de dame, het ondertekenen van een sollicitatie. Meteen, Priscrilla. Wanneer wil je dat ik begin? Profiteer van Marion's nog steeds hier, en om je op de hoogte te brengen van hoeveel hij doet. Dus, zodra u management vertrekken, ga naar de receptie en vragen. Marion, hè? OK. Hij zei met een laatste glimlach, opstaan om het kantoor te verlaten. Christus... Het spijt me dat ik het je moet vragen, maar hoe oud ben je? Achtentwintig, Priscrilla - deze keer, keek hij naar haar serieus, kijken naar de verrassing nadenken over haar gezicht. Hij viel haar aan voordat ze sprak. Het is een lang verhaal, mevrouw, misschien een andere keer. In administratie ontmoette hij een dunne en trieste man, die citroenen leek te hebben gezogen sinds zijn geboorte, die met nauwelijks woorden zijn dossier met de relevante gegevens invulde, waardoor hij een deadline opengaf om zijn werkvergunning en het sofinummer in te leveren. Met parkeren, de heer Garrico - de naam op de plaquette op de tafel - informeerde hem over zijn salaris, vierhonderdzestig dollar per week (ongeveer driehonderdvijftig euro) en de dekking van zijn ziektekostenverzekering. Ze keerde terug naar de receptie balie, waar ze vond dat Alma niet langer alleen was, maar dat een mollige meisje, met een blik afgesloten door zwart-omrande glazen, en haar haar omhoog getrokken in een strakke paardenstaart, zat naast haar. Marion, hij dacht en kreeg het goed. Alma schudde zijn hand toen hij een telefoontje doorgaf naar een appartement, en verwelkomde hem in het agentschap. Deze keer leek de glimlach oprecht. Hij gaf aan waar een stoel vandaan kon worden gehaald en daarvoor verhulde Christus het lichaam van de blonde Alma. Te vol om een model te zijn, maar er was geen twijfel dat het was ontstaan uit haar gelederen. Hij zat naast Marion en presenteerde zich op dezelfde manier. Dit, in tegenstelling tot zijn metgezel, was een cheesy, bevooroordeeld brein, die, bijna minachtend, wat zijn plichten zou zijn. Zoals Christus had vermoed, was het meisje nauwgezet beperkt tot het invoeren van gegevens in haar computer. Ik wilde niets weten over server, netwerken of externe problemen. Ik was er zeker van dat, nog minder, ik zou een koffie serveren ... Maar hij zou, graag. Dat zou hem in staat stellen om binnen het bureau te gaan snuffelen. Het zou een leuk ding om te doen! De enige vreugde die Marion hem gaf was toen hij haar vertelde dat hij ook moest zorgen voor het fotograferen van de gebeurtenissen. Dus ik zou aanwezig zijn op feesten, conventies, gala's, en catwalks, fotograferen modellen en gasten, en dan met inbegrip van de beste op het web. U moet ook de foto's van de modelprofielen bijwerken, maar om dit te doen, zou u professionele foto's gebruiken die aan hen zouden worden verstrekt. De droom van elke man! Aan de andere kant maakte Alma hem bewust van de hiërarchie van het agentschap, tussen roeping en oproep. Hij had garrico, de beheerder, die ook zijn jonge secretaresse als minnaar gebruikte al ontmoet. Miss P was de motor van het agentschap, ervaren, dynamisch, en enigszins tiranniek. Alma woonde de bezoeken bij, gaf de telefoontjes door, nam boodschappen op en deed kortom als verkeerswacht bij de ingang. De reclame-afdeling werkte per seizoen, met gedefinieerde projecten, en op het moment dat het niet over hen, dus ze waren er niet. De baas zou aankomen in het midden van de ochtend en ga over de zaken met haar rechterhand, Miss P, en ofwel weer vertrekken, of sluit hij hem in haar kantoor. Hij zorgde alleen voor de grote evenementen, of de eerste drie dames van het agentschap, dat wil zeggen, de meest lonende modellen. Alma wees naar een ingelijste foto, op een van de muren van de ingang, die zichtbaar was bij de uitgang, niet bij de ingang. Daarin glimlachte de buste van een mooie vrouw naar de camera, haar handen gekruist onder haar kin. Hij kleedde zich elegant en rustte op een houten tafel. Daaronder, in gouden letters, stond: Candy Newport, directeur van Fusion Models Group. Christus bekeek zijn herinneringen. Ik kende die vrouw, of tenminste ik had haar eerder gezien. Inderdaad, hij had haar gezien met andere beroemde volwassen vrouwen, op een lijst van glamoureuze MILFs, in een van de virtuele razzias organiseerde hij met zijn neven, op het internet. Ik herinnerde me nog steeds wat Ramon, een van haar openhartigste neven, zei: "Als ze mijn moeder was, zou ik altijd ziek spelen voor haar om voor me te zorgen." Ze was een zeer gewild model, samen met zeer beroemde collega's zoals Cindy Crawford, Eva Herzigova, Naomi Campbell, Claudia Schiffer, of Tyra Banks; en, net als deze diva's, was hij in staat om goed te investeren in zijn toekomst, het creëren van een agentschap dat grote activa had. Zij en haar twee persoonlijke assistenten, Crissa Hess en Niles Stucker, waren verantwoordelijk voor het persoonlijk vertegenwoordigen van de modellen met de meeste projectie. Het make-up- en kappersteam bestond uit drie personen, als basis, maar werd uitgebreid op grote evenementen. De kostuums werden volledig uitbesteed, samen met hun eigen personeel. Twee fotografen werkten samen met het bureau, maar stonden niet op de loonlijst, en uiteindelijk kwam er elke dag een uitbesteed schoonmaakteam. Dus dit wordt mijn werk, toch? – vroeg Marion. Ja dat is zo. Hier is alles wat je nodig hebt. Uw terminal, de intercom, een briefje dagboek, verschillende pennen - vermeld het meisje, met een glimlach. ― ... en alma's schoonheid aan mijn zijde. Dit is de beste plek in het hele agentschap! Christus riep uit, waardoor de receptioniste aan het lachen was. "Ik hou van vleiers," antwoordde ze. Waarom ga je weg, Marion? Dit lijkt een goede baan. Ik trouw en mijn toekomstige man verdient genoeg om hem van het werk te houden. Hij wil dat ik me wijden aan hem en onze kinderen. "Ik ken het onderwerp," zuchtte Christus. Wat bedoel je? "Je wordt een fokmerrie", herschikte Alma. "Min of meer," glimlachte Christus. Marion haalde zijn schouders op. Ik heb een goed huis, tijd voor mij en een dienstmeid om me te helpen. Ik denk niet dat het een slecht leven is. "Nee, zolang dat is wat je wilt," haar partner vertelde haar. Dat is wat ik wilde sinds ik een vrouw ben. Nu zal ik me wijden. deze maanden voor de bruiloft, om een paar kilt te verliezen om er mooi uit te zien - ze maakte een mohin, trekken uit de paardenstaart. Nog meer? Christus vroeg, vleier. Je gaat je man een syncope laten hebben. En op deze manier won Christus het vertrouwen van de twee meisjes, die met grote diplomatie hun weg naar binnen plaveien. Hij belde Zara, maar nam niet op, dus liet hij haar een bericht achter: "We zijn collega's, neef." In het midden van de ochtend, toen hij begon te vervelen van het zitten naast de meisjes, niets te doen, Zara verscheen. Hij gaf haar een dikke knuffel en twee kusjes, die hem feliciteerden. Hij kwam van het volgen van een perching cursus, onderwezen door een professor in de podiumkunsten. Het bureau nam deze cursussen serieus, waardoor het verplicht was om alle modellen bij te wonen die geen specifieke taak hadden. Daarom heb ik mijn mobieltje in mijn tas laten liggen. "Ik neem hem mee uit voor koffie beneden," Zara vertelde Alma. Dat is prima. Op de benedenverdieping was er een cafetaria, naast een goede kiosk, en een bloemist. De cafetaria was vol, want er waren verschillende kantoren op het blok. Ze bestelden koffie en thee en deelden een broodje, terwijl Christus hem vertelde over zijn interview. Miss P lijkt me leuk te vinden. Hij is ernstig, maar geen slecht mens. Als je je werk doet, heb je het verdiend. Wanneer begin je echt? Morgen is Marion's laatste dag, wat me de beheerdersprocedures met de server zal leren. Vandaag heb ik gekeken naar het model en web tabbladen. Ik denk niet dat hij het er moeilijk mee heeft. Oké, neef. Ik heb de baas nog niet gezien. Hij is vandaag niet gekomen. Wat gebeurt er? Word je er nerveus van? Christus vroeg, kijkend naar de kop koffie beven in de handen van Zara. Goed... Is dat hij me belde. Wie is dat? De baas. Belt de baas je meestal, neef? Ben jij niet een van de groentjes? Zara antwoordde niet en bleef aandringenend naar de beker kijken. Zara, wat is er aan de hand? Ga je het me niet vertellen? Miss P nam me mee naar het kantoor van de chef de eerste dag dat ik het agentschap binnenliep. Hij deed het niet met andere groentjes, want toen vroeg ik het iedereen. Candy Newport kent mama soms van vroeger. Ze waren het erover eens dat ik niet weet waar ik aan werk en op een paar gala's. Nou, het is niet vreemd. Je moeder werkt op een prestigieuze academie en is kunstenaar geweest. Zij zullen in sommige gebeurtenissen zeker samenvielen," betoogde Christus. Ja, natuurlijk, maar vreemd genoeg leken ze intiem voor mij. Mijn baas kende tenminste veel details die niet alleen bekend mogen zijn. En hoe zit dat? Mijn moeder heeft het ontkend. Hij zegt dat hij die dame helemaal niet kent. Hij herinnert zich haar niet. Christus dacht aan wat Faely was stil over, het probleem vertelde hij haar ... Zou hij familie zijn? Het is raar. Maar daar blijft het niet. Oh, toch? "Ik word naakt met mijn ogen," mijmerde Zara. Wat zeg je ervan? Elke keer als we elkaar kruisen of de kamer binnenkomen, als ik poseer, heb ik het gevoel dat je naar me kijkt. Ik zie zijn ogen over mijn hele lichaam lopen. Zijn uitdrukking verraadt het, hij wenst me... Ga naar de baas. Wat ga je doen? Ik weet het niet. Het is niet minimaal gezinspeeld; houdt altijd de afstand en kalmte, maar... Ik weet niet wat ik moet doen als ik de stap nam en insinueerde. Wil je echt, Zara? Christus... Ze is erg mooi en een levende legende. Ik zou een moord doen om net als haar te zijn, begrijp je? Ik denk niet dat ik het kan weerstaan- het meisje opende haar handen. Ze waren stil, egocentrisch in hun eigen gedachten. Zara probeerde zich voor te stellen hoe ze de vlezige lippen van haar baas zouden kennen, en Christus, van haar kant, dacht hoe ze haar neef in de armen van de goede Candy Newport kon duwen. Ieder manifesteerde zijn droom van hoop. de Amerikaanse droom... _________________________________________________ De volgende week nodigde Christus Chessy en Spinny uit om te lunchen, in de cafetaria op de begane grond van het kantoorgebouw, om hun nieuwe werk te vieren. Die dag begon hij alleen. Marion was vertrokken, op weg naar zijn idyllische wereld, en hij werd achtergelaten als een meester van het net. Chessy was erg trots op hem, op zijn vermogen om te integreren in de Amerikaanse samenleving. Natuurlijk kon ik niet weten dat Christus een menselijke kameleon was. Op zoek naar zijn eigen comfort, kon hij zich zelfs aanpassen aan het leven in een winkel, in het midden van de woestijn, zolang hij niet hoefde te gaan voor het water naar de put. twee dagen eerder, Faely vergezelde hem naar de Immigratiedienst aan te vragen voor een nieuw type visum, dit keer van tijdelijk werk, en onderschreven zijn verblijf accreditatie. Christus had geen groter probleem, na het tonen van een fragment van zijn bankrekening, weet je, als je bewijst dat je geld hebt om jezelf te onderhouden, kun je in de Verenigde Staten blijven. Dus hij kreeg zijn werkvergunning en zijn sofi-nummer. Zijn romance met Chessy ging streng, of in ieder geval alles wat hij durfde. Hij had al de slechte vibe verloren aan de dunne fallus van de transseksueel en de kussen en strelingen dook dieper en dieper in zijn lust, maar hij durfde nog steeds niet verder te gaan dan een rietje of een dhallus. Ongehaast vertelden ze elkaar, tussen romantische kussen. Chessy, van zijn kant, leefde in een ongewone staat. Ze werd ondergedompeld in een vloeiend emotioneel verhaal, zo romantisch als een roman en totaal ongebruikt voor haar. Hij leefde heerlijke momenten, vergelijkbaar met idyllische films, die zijn ziel gevangen als een mug in amber. Chessy verliet de arm van haar vriend, kuste haar op de wang en zei dat ze naar het toilet ging. Spinny, zodra ze alleen was met haar collega, vertelde haar, in een samenzweerderige toon, dat haar vader had haar bevolen om de kluisjes van Gus en Barney, de park verkrachters schoon te maken. Dus Spinny was erin geslaagd een aantal kartonnen dozen op te slaan in hen zodra er in de kluisjes. De dozen zouden verhuizen naar de kleine zolder boven de sloop kantoor, wachtend op de twee extra-verzamelaars om eruit te komen van de gevangenis. "Kijk wat ik vond in een van de kluisjes," Spinny blies, het openen van zijn gitaar geval en het trekken van een plastic zak. Spinny blootgesteld een kleine glazen pot met vier lolly's binnen, badend in een kleurloze vloeistof. "Ik denk dat vloeistof is dezelfde drug die ze gebruikten toen ze de meisjes misbruikt in de speeltuin," zei hij, losschroeven van de stekker en snuiven binnen. Hoe weet je dat? Christus vroeg hem, het nemen van de boot en hetzelfde te doen. Waarom zouden ze anders lolly's laten weken in een vloeistof als het geen drug was? Je hebt gelijk. Ongetwijfeld dachten ze dat ze verliefd zouden zijn op andere kleine meisjes. Chessy komt eraan! Bewaar ze in je rugzak! Ik heb geen tijd meer om ze in de zaak te plaatsen... In een haast, Christus verpest de cover en gleed de boot in zijn rugzak, open en hing aan de achterkant van zijn stoel. Spinny glimlachte, nerveus, toen Chessy ging zitten. "Ik weet zeker dat je het al over meisjes had," schakte Chessy hen, terwijl ze hun uitdrukkingen zagen. "Het is gewoon dat het hebben van uw collega werken in een model bureau, dan ... Het is moeilijk om hem niets te vragen! Spinny zei, bij zijn woorden met een giechelen. Alle drie lachten en bleven chatten. Ze hadden dessert en koffie tijdens het plannen van een excursie naar het noorden van de staat. Chessy, in een haast, geïnformeerd Christus van hoe laat het was. Hij had afscheid van je en had nu weer aan het werk moeten gaan. Dus vroeg hij om de rekening, toen ze afscheid namen, en vijf minuten later rende hij de trap op naar de derde verdieping. De rugzak, slecht geplaatst achter het, wiebelen overdreven, waardoor het deksel van de boot, sloot haastig en zonder precisie, om te springen, morsen van de vloeistof en het verlaten van de lolly's droog. Nu ossen maken? Alma glimlachte naar haar toen ze voor haar kwam hijgen. Ik was lunchen in de cafetaria, met mijn meisje en een vriend... De heilige is naar de hemel gegaan. Goed voor de hemel? – Alma was verbaasd. Het is een Spaanse uitdrukking. Het betekent dat we afscheid hebben gesned. Je weet wel, kijken met zijn mond open als een heilige man stijgt naar de hemel ... Hahaha! – de blonde barstte in een lach. – Je bent erg grappig, Christus... Echt... Nou, je zou me naakt moeten zien, zodat je zou worden gesneden ... Het meisje nam haar hand naar haar mond om de nieuwe lach jam, als de telefoon begon te rinkelen. Christus zat in zijn post en liet de rugzak hangen aan de hanger achter hen, met de rits half open. Beiden dompelden zich onder in werkactiviteit, meegesleurd door hun dynamiek. Een uur later hief Christus zijn ogen op toen hij een levendige taconeo hoorde. Het eerste wat hij zag was een bijna oranje haar en een gezicht vol sproeten, oprukkend naar de toonbank. Wie zou dat gespikkelde gezicht niet herkennen, begiftigd met de groenste ogen die ooit op het gezicht van de aarde hebben bestaan? Het! Katherine Voliant. – hijgde. "Ja, je hebt vanmiddag een sessie," antwoordde Alma. Ik wist niet dat je in dit agentschap ... Heb je de chips nog niet gelezen? Nee, dat doe ik niet. Jij zwerver! Alma fluisterde, glimlachend naar het topmodel dat aan de balie stond. "Hallo, Alma," zei het model, leunend op marmer. Hoe gaat het met je? "Als een pot geplant in deze lobby," grapte de blonde. Maar geven ze je water? Oh, niet alles wat ik wilde ... De twee meisjes barstten in lachen uit, terwijl de metgezellen van het model arriveerden. Een volwassen vrouw, met enorme brillen, en een goed geklede man, die eruit ziet als een legging. Is hij nieuw of is hij jouw zoon? – vroeg het model van oranje haar, wijzend naar Christus, die was verbijsterd voor haar. Katherine! – Alma aamished haar. – Het is Christus. Vervang Marion. "Ah, blij," zei hij, verlenging van zijn hand. Je hebt eindelijk die frisdrank van je rug. Ze gaat trouwen. Ik heb medelijden met de man, Alma zwaaide met zijn hand. En jij dan? Praat je niet? Typ je gewoon? – vroeg Christus het model. "Soms hou ik mijn mond niet," glimlachte Christus, die het gebruik van zijn kaak herkeert. - Maar, op andere momenten, is het veel beter om na te denken ... • Wow... dat galante ... Ben jij Latino? Alleen mijn taalgebruik. Ik kom uit Spanje. O jee! Een Europese jongen. Dit agentschap neemt categorie. Zoals de IJzeren Dame je hoort! Alma lachte. Christus goed gegraveerd dat gezicht dat was een spanwijdte van hem. Ze was mooi nog steeds unmotellar, met dat haar dat leek te worden beoordeeld door een maaier, van een roestige kleur, en de enorme veelheid van sproeten die haar hele gezicht bedekt. Het was niet een paar sproeten op de neus en wangen, geen... niets van dat alles. Het was alsof een blik linzen was geëxplodeerd op zijn gezicht, spatten voorzijde, neus, jukbeenderen, kaak, een deel van zijn nek, schouders - zo weinig Christus kon zien - en zeker de hele borst. De huid was bijna nivea, maar de sproeten waren bruin van toon, waardoor ze sterk opvallen. Dat maakte die twee ongelooflijke ogen nog meer opvallen, bijna tenietgedaan het bewustzijn van de zigeuner. Hij knipperde meerdere keren toen hij zich realiseerde dat Katherine Voliant met hem sprak. Ja? Ik vroeg of mijn profiel up-to-date is. Ik weet het niet. Ik ben marion's werk nog aan het doorsijuren. "Laat me eens zien," zei het model, cirkelend over de toonbank en het plaatsen van zoom achter de rug van Christus, met een hand rustend op haar schouder. Christus opende de profielen sectie en zocht naar het mooie meisje. Hij opende het en ze gingen er samen overheen. Het Mexico-evenement is nog niet ingesteld. Het is verouderd. Ben je er aan toe...? Christus? Ja, Christus, zeñorita. Ik ga de foto's van die spree te krijgen en alles bij te werken. Olé! – riep ze, in reactie op de woorden die de jongeman in het Spaans verkondigde. "Het is bijna tijd," zei de vrouw, wijzend naar de klok. – We moeten nu verder gaan met make-up. "Ja, Helen, meteen," zei hij, draaien en aanraken van Christus rugzak met haar rug. Katherine draaide zich om en keek naar haar, ontdekken, door de open rits, de pot met de lolly's. O jee! Ik ben hier al eeuwen niet meer zo'n geweest. Van wie is de rugzak? 'Van Christus', antwoordde Alma. Mag ik er een? – vroeg hem direct. Christus bleef statisch, niet wetende wat te zeggen. Ik kon geen nee zeggen; zou blijven als een rand, als een snhor, in zijn vroege dagen. Maar anders, wat zou er gebeuren? Hoe zou het model reageren? Christus haalde zijn schouders op en maakte een vastberadenheid. Ze was tenminste geen klein meisje en ze zou de controle hebben dat hij/zij had gezegd. Alstublieft... Wil je er een, Alma? Hij bood het aan. Nee, bedankt, geen suiker. Zo gelukkig als een meisje, Katherine trok het deksel af en nam een met twee vingers, klaar om het te nemen naar haar mond. Nu niet, Katherine. Eerste make-up – de vrouw water. Je hebt gelijk. Misschien kan ik het gebruiken voor de foto's. Dat is een goed idee. Christus zuchtte, opgelucht. Wat er ook gebeurd is, ik zou buiten het agentschap doen, zei hij. Het model nam afscheid van hen en marcheerde naar de binnenkamers. Christus stond op en controleerde de boot. Het medicijn had de onderkant van de rugzak doorweekt en de lolly's waren droog. Hij sloot de boot en de rits op de rugzak. Hij ging zitten, bijtend op zijn lip. Ze is mooi, hè? Alma heeft hem in de steek laten. Het gaf me het gevoel dat een kleine muis voor een mooie slang. Hahaha! Misschien is dat de manier waarop het is ... nogal een verslinder... Hij mocht je, en dat is vaak moeilijk. Katherine is niet degene die vertrouwen geeft aan de eerste verandering. Moet ik vereerd worden? Misschien doe ik dat wel. Wie zijn degenen die haar vergezellen? Haar tante Helen, die zorgt voor haar make-up en Trask, haar manager. "Vividores," Christus spuwde. Dat klopt, schatje. Slimme lifers. _______________________________________________________ Katherine wist niet wat er met haar aan de hand was. Hij poseerde al bijna een uur, met verschillende kostuums en verschillende scenario's. Carl, een van de vaste fotografen, wist hoe te profiteren van zijn gezicht en zijn kronkelende lichaam. Ze hadden allebei plezier, met behulp van de lolly in vele foto's. Daarnaast liet hij een roodachtige toon op zijn tong achter die de fotograaf heel leuk vond. Maar, niet wetende hoe, het was gegaan van plezier naar verlangen, en nu, een uur later, was het pure provocatie. Het kon nauwelijks worden gecontroleerd, het onderwijzen van meer huid dan het zou moeten, inname zich met zijn blik, met zijn mond, met zijn heupen ... Zelfs Carl, die meer een flikker was dan een kreupele duif, had zich gewelddadig gevoeld met zijn houding. Uiteindelijk sneed hij de sessie af, wetende dat hij er niet meer uit zou komen. Modefoto's waren meer geworden dan erotische poses. Hij had een reputatie en gaf er de voorkeur aan om in de tijd te snijden. Tante Helen, die de houding van haar nichtje had gerealiseerd, adviseerde haar om een lange douche te nemen voordat ze zich omkleedde en vertrok. Er is geen haast. Ontspan onder de jet - ik fluister haar, duwen haar in de kleedkamer. Toen Katherine in de ruime badkamers aankwam, hijgde ze bijna. Hij keek naar een van de spiegels, rustend zijn handen in de gootsteen. Hij overwoog zijn gezicht naar plezier, voortreffelijk samengesteld. Zijn tong deed zich voor en likte zijn sensueel geschilderde lippen. Je bent een trut, Katherine! – spuugde naar zijn spiegelbeeld. - Een teef uit dat zou neuken een heel bataljon ... Hij ademde rustig, probeerde te kalmeren, en stapte in een van de kleedkamers, het opstijgen van de kleren die hij moest terugkeren. Hij hing ze op aan de hangers die er waren, en keek terug op zijn lichaam, nu alleen met een paar slipjes op hem. Ze glimlachte toen ze er mooi uitzag. Haar borsten waren middelgroot, maar genoeg voor haar slanke lichaam. Waar ze het meest trots op was, waren haar billen. Het bezat een van die dromerige peuken, peervormige, kleine billen en strak, afgerond; een kont om niet te stoppen met strelen. Bovendien vormde dat deel, samen met zijn benen, de enige delen van zijn lichaam, vrij van sproeten, met een vlekkeloze en gladde huid. Zijn vingers kneep de donkere tepels, subtiel maar consequent. Ze waren stijf voor het grootste deel van de sessie, relevantie voor hun lengte. Ze wist het. Al op school vergeleek ze ze met die van haar vrienden in de douches. Het had zeer lange tepels, bijna drie centimeter, dat zag eruit als kleine antennes ingezet op zijn sproeten. Zeer gevoelige tepels, waardoor het smelten toen het hard geknepen, net zoals het deed, op het moment. De tweede van het kreunen, realiseerde hij zich dat hij nodig had om te lopen en, voor dat, er was niets beter dan een goede straal water in de clitoris; warm water onder druk. Naakt kwam ze uit de kleedkamer en stapte in een van de individuele douches, die een betegelde stoel, die uit de muur, recht voor de hoofdstraal. Dit ontwerp toegestaan meisjes om hun benen comfortabel scheren, en zelfs douche zittend, als ze dat wilden. Met trillende vingers, nam ze wat vloeibare gel en, zittend met haar benen open, bond de zeep direct over haar vagina. Vulva en clitoris waren goed geïmpregneerd en, omdat ze al goed bevochtigd door hun eigen lefa, kleine zeepbellen begon onmiddellijk worden geproduceerd. Katherine rustte haar blote rug tegen het mozaïek van tegels, maakt niet uit hoe koud, en sloot haar ogen, zoeken haar warme geest voor de ideale scène om haar orgasme te produceren. Zijn vingers gleed over zijn gewaxte schaamstreek, de vorming van kleine cirkels die zijn gevoelige geslacht aangeraakt. Elke roterende beweging ging gepaard met een verlangend kreunen, dat nooit eerder uitademde van een minnaar. Die kreunt waren alleen gereserveerd voor hun intimiteit, voor hun eigen unieke plezier, op de weinige gelegenheden toen hun libido was geworden uit de hand als vandaag. Katherine genoot er in stilte van. Ondanks haar verstrooiing toen ze poseerde, bleef ze verlegen over sentimentele kwesties, en voor haar was seks een gevoel. Ze schaamde zich om zo gehoord te worden, en te smeken om haar plezier. Dus probeerde ik mijn tanden te besnurken en te snuiven, des te meer, toen ik de climax bereikte. Met één hand opende hij zijn grotere lippen wijd, waardoor zijn clitoris naar buiten kwam. Met de hartvinger van zijn andere hand streelde hij van onderaf zijn erogene zone. Van de bodem van zijn vulva tot het eindigen op de clitoris. Katherine voelde zo'n warmte lopen door haar rug, geboren in haar kruis, dat ze moest opstaan en het water telefoon te bereiken. Hij wachtte niet eens tot het water een goede temperatuur kreeg. Ze opende de kraan en spatte haar borsten en buik. Het koude water maakte zijn hoofd leeg en sneed het klimmen van zijn zintuigen af. Hij stond met zijn mond open, hijgend naar de indruk, maar, onmiddellijk, een glimlach strekte zijn lippen. Het water begon warmer te ontkiemen en Katherine draaide een van haar tepels, dus moest ze op haar lip bijten om niet te rouwen om een klaagzang. Zijn lichaam gedraaid, zittend op de brede poyo, onderworpen aan de grillen van zijn eigen quicks heupen. Zijn bekken had zijn eigen wil aangenomen, waardoor zijn billen onbeschaamd tegen het koude oppervlak wreef. Ze heeft zich nog nooit zo bitchy gevoeld, zo uit, zo hoer, om bijna te huilen van verlangen. Voorzichtig, ze stak haar vinger in haar vagina, het gevoel van de zachte slijmvlies, op zoek naar haar G-spot, ondanks het feit dat ze heel goed weten dat ze niet volledig zou bereiken. Op haar eigen, ze was niet in staat om dit binnen te krijgen, maar ze genoot van het gevoel van proberen. Het hanteren van de telefoon met de andere kant verhoogde de druk van de jets en regelde ze op zijn clitoris. Godsssssss – sneert. Het was een wonder, dat steeg door het verplaatsen van de vinger die ze had in haar vagina sneller. Haar geest zocht een spannende herinnering, een situatie die haar zou leiden tot een orgasme, maar ondanks het feit dat veel vrienden en geliefden, haar eigen verlangen bracht haar iets wat ze niet had verwacht. "Hallo, Alma... Hoe gaat het met je?" Als een pot die in deze lobby wordt geplant.' Maar geven ze je water?" Oh, niet alles wat ik wilde..."Alma's glimlach, zijn krachtige lichaam, zijn hese stem... Diep van binnen wist Katherine het. Ze was zich ervan bewust dat, in de beslissende momenten van haar leven, verschillende vrouwen hadden de zangstem. Ze vertrouwde mannen niet voor een duurzame en volledige relatie, en het was altijd een vrouw geweest die haar in een nieuwe fase van haar leven had geleid. Het was haar tante die haar in die valse, hypocriete wereld bracht. Het was Vanesa die de eerste keer zijn hart brak, en uiteindelijk was het Amelie die die foto's verkocht aan de roze pers. Mannen passeerden, zonder verdriet of glorie, door Katherine's leven. Ze dienden alleen voor een vluchtige moment, maar vrouwen... Dat was iets anders. Nu leek het alsof het Alma was, die hem een paar maanden interesseerde. Misschien was ze de juiste, een eenvoudig, hardwerkend meisje, weg van de verblindende gloed van roem en glorie. Een meisje dat wist hoe gevaarlijk die wereld was, dat ze begreep, maar die opzij stond. Ziel... ze wilde haar duizend keer water geven, met de icor die uit haar kutje kwam, als een fluisterende bron van verlangen... Verhoogde de druk. De fijne stralen water deden bijna pijn op zijn gevoelige huid. Hij klaagde hardop, wetende dat het verwoestende orgasme dat hij kneedde heel dichtbij was. Katherine was enigszins speciaal met haar plezier, en aangezien zij had ontdekt dat zij multior gasmic was, gebruikte zij om één of twee "minder belangrijke" orgasmes te zoeken die zouden dienen om, als voorgerecht voor de grote witte walvis, voor te bereiden, dat Moby Dick die door haar pussy zou gaan, verlatend haar uitgeput. Verpakt door haar eigen gekreun, hoorde ze niet de ingang van twee metgezellen, die stil stonden en verrast door hun kreunen, staren naar elkaar. In eerste instantie glimlachten ze, genietend van de medeplichtigheid van het horen van de slip van het beroemde model, een "grote zus", maar naarmate het gezeur groeide, dat de ontevreden woorden werden begrepen, waardoor hun gedachten zich voorstellen wat er gaande was in de douche, beide meisjes slikten speeksel en geperst hun dijen, veroorzaakt door een besmettelijke seksuele gril. Ze vastgelijmd aan een muur, geleende oren en droge ogen. Nu wilden ze elkaar niet zien, omdat ze zich schaamden om te laten zien hoe ze zich voelden, om hun zwakte voor de metgezel te accepteren, maar Katherine bleef haar vingers steken - nu twee - en schudde ze, bijna met toewijding, wat neerkomt op meer zuchten en gekreun. Aaaahh... wat een hoer ... Ik ben... verdomme! Fuck! Fuck! Deze woorden moedigden een van de getuigen aan om haar linkertepel, hard, door haar blouse en beha te knijpen. Haar vriendin keek haar bijna jaloers aan, omdat ze geen obscene bewegingen durfde te maken in haar aanwezigheid. Katherine, met haar mond open in een diepe zucht, vaste Alma's gezicht in haar geest, en sterk geknepen haar clitoris, als ze veranderde de jet in haar vagina. Dit ontketende alles wat hij had verzameld. Een lange huivering liep door zijn lichaam en rimpelde zijn tenen. • DE MOEDER DIE... HIJ HEEFT ME GEBAARD. Ik... Ik ben met... Met! – hardop uitgeroepen, als een bevrijding van alle behouden spanning. Buiten, sloot een van de meisjes haar ogen, rimpelde haar bist, en sloot zich aan bij haar lippen alsof ze op het punt stond te kussen. Je vriend begreep de mohin perfect. Ze werden geconfronteerd met zo'n morbide moment dat ze geen manier wisten om te reageren. Misschien, als slechts één van hen daar was geweest, zouden zij aan de verleiding bezweken ook bezweken zijn. Binnen de douche, met een glimlach op haar lippen en ogen dicht, Katherine Voliant niet langer tegengehouden en laat een sterke stroom van urine, samenvalt met het einde van de tweede geketende orgasme. Een beetje rustiger, ze douchte snel, en verliet de cockpit. Er was niemand meer buiten, want ze gingen zwijgend, zonder zelfs maar te plassen, dat was wat ze kwamen. Katherine kleedde zich aan en kamde haar haar, met het gevoel dat de hitte haar niet in de steek had gelaten, maar nu kon ze denken. Echter, hij maakte gebruik van de sterke impuls die haar verplaatst om de mooie receptioniste uit te nodigen voor het diner toen ze vertrok. Alma was zeer verrast, maar uiteindelijk accepteerde ze het uit nieuwsgierigheid. Zittend in zijn post, Christus bedekte zijn ogen met een hand, opgelucht dat de situatie leek gecontroleerd. Er werd beloofd dat hij het snoep van de lolly's zou afbrokkelen en in de afvoer zou gooien zodra hij thuis kwam. Verdomde Spinny! Blijven....
Taking you home
Wikierotic 92.000 erotic tales. Read free erotic stories and publish your own. Writers receive full payment. We are safely redirecting you back to the homepage.